İsot
@isot1
Üstüne alın bu yazdıklarım senin için
20 Mart 2000
4 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Saat olmuş gecenin üçü şehir bürünmüş sessizliğe benim içimde fırtınalar kopuyor kimse yok etrafımda sanki dünyada tekim sanki kimsesizim herkes etrafımda ama yapa yanizım sensizim yalnızlığım bundan çaresizim kimsesim ruhunu tesilm edememiş can çekişen bir cesed gibiyim Ne yapmalıyım sen söyle
seni o kadar çok özledim ki bunu anlatabilecek hiçbir kelimeye inancım kalmadı seni düşünmeden geçen bir saniyem olmadı nefes alırken bile içimde bir yer eksiliyor çünkü sen yoksun çünkü sen uzaktasın çünkü sen bensizsin ve ben sensizim bu dünyada sensizlik kadar keskin bir acı yok bunu kimse anlamıyor çünkü bu acının şekli yok rengi yok tarifi yok sadece sen varsın içimde durmadan çağırdığım ama hiç gelmeyen bir çığlık gibi varsın
uyandığımda gözlerimi açmadan önce bile seni düşünüyorum gece gözlerimi kapattığımda senin yokluğunla uyuyorum rüyalarımda sen varsın ama uyanınca yok oluyorsun bir boşluk kalıyor yerinde o boşluğa her gün biraz daha düşüyorum her gün biraz daha kayboluyorum çünkü seni özlemek bir beklemek değil artık seni özlemek bir eksik yaşamak bir yanımı ömür boyu kaybetmek gibi dışarıda her şey devam ediyor insanlar gülüyor sokaklar kalabalık ama ben hiçbirinin içinde değilim ben artık hiçbir şeyin içinde değilim çünkü sen yoksun çünkü seni bu kadar çok özlerken başka hiçbir şey anlam taşımıyor ne yemek yemek ne yürümek ne konuşmak ne yaşamak sadece seni özlüyorum her şeyin içinde her şeyin yokluğunda seni arıyorum senin sesini unutmaktan korkuyorum sonra gülüşünü sonra bana bakışını sonra sesini bir daha duyamayacağımı bilmek her şeyi suskunlaştırıyor içimde kalbim bile daha yavaş atıyor çünkü senin olmadığın bir dünyada atmanın bir anlamı yok seni o kadar çok özlüyorum ki bedenim dayanamıyor bir yük gibi taşıyorum bu hissi ne yere koyabiliyorum ne birine anlatabiliyorum ağlıyorum bazen sessizce gözümden bile değil içimden akıyor senin adını içimde tutuyorum kimsenin dokunmasına izin vermediğim bir yerdesin sen kimsenin ulaşamayacağı kimsenin tanımlayamayacağı kadar derin bir yerde ve orası artık ben değilim ben o yerde değilim sadece sen varsın ben
Adını her andığımda
bir kurşun geçiyor göğsümden,
ve adını söylemek,
bir dua gibi değil artık
bir ceza gibi,
bir kefaret gibi
Dönmüyorsun
Ve ben hâlâ oradayım
gittiğin durakta
ayak izini öpen kaldırımda,
ve senin için sustuğum her cümlede.
Ben seni beklemekten değil,
beklemenin seni eksiltmesinden korkuyorum
Reklam