Ne zaman geçecek eline bu satırlar
Yıllar sonra mı, yoksa hemen bu gece mi bilmiyorum
Belki hiç bir zaman
Belki de Allah seni bir gün karşıma çıkaracak
Ama ben durmadan yazıyorum
Çünkü bir an yok ki aklımdan çıkasın
Hayalinle yatıp kalkıyorum
Adını anmadan geçen tek bir gecem gündüzüm yok
İçimde öyle bir sızı var ki
Hangi kelime, hangi dil tarif edebilir bilmiyorum
Bu iç yangınını söze dökmek zülüm geliyor bazen
Ama yine de susamıyorum
Kim bilir
Hayatına biri girmiştir, ya da girecek
Belki onun da yolu sana çıkar, belki onun gözleri de arar seni
Ama benim gibi bekler mi seni sessizce
Senin için bir dua eder mi
Ya da döker mi iki damla gözyaşı ilk ayrılışta
Hatırlıyor musun
İlk kez elimi tuttuğunda
Titremişti bedenim
Korkmuştun sen de, bir şey olacak diye
Oldu
O an, kalbim göğsümü delip seni içine aldı
Ve bir daha da bırakmadı
Bu mektup sana ulaşır mı
Okur musun, hisseder misin bilmiyorum
Ama şunu bil
Ben seni unutmadan, eksilmeden
Zamana rağmen, susarak