İSRA BATAR
@israbatar
Şu anda okuduğu kitap
Dinlersen şimdi eğer kendi sonbaharımı ağlayacağım kendi çoraklığıma. İçimde tutuşacak unuttuğum güneşler. Tutunmak isteyeceğim zamanın sağır sarkacına. Ellerim olmayacak. Ve sana sende hiç olmadığım bir zaman apansız: Nazarlıksız yaşamış mor yürekli bir zarfla yokluğumu yollayacağım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sen karşıma çıkan bir kayboluş muydun? Hayata sonradan ve olmadığını söylemeye gelmiş sevgili suç ortağım: Varsa bir suç, ikimiz işledik. Gökkuşağının altından ikimiz geçtik ve akşam vakitleri sabunlu suların döküldüğü hendeklerden atladık ikimiz. Sevgili suçsuz ortağım: Şimdiyi ikimiz öldürebilirdik.
Böyle miydi her şey? Eski günler miydi? Yarın fantastik bir yalan mıydı? Dün? Ya dün? Var mıydı? Ortalıkta mavi bişeyler gördük müydü? Yaşadık mıydı? Her şey kuşlar için bile bir yalan mıydı? Her şey bu bize kalan mıydı? Hayır hayır bu değildi, bu değil... Başkabişey... Başkabişey... Başkabişey...
Benim sığınağım sensin. Sığınağı elinden alınmış bir savaş suçlusunun korkusu var gözlerimde. Çıplak gibiyim. Soyunmuş bütün giyilenlerden. Çıkarmış üstünü başını ve yakmış gibi, bulaşmasın karanlığa dünyanın kiri. Patlasın savrulsun yerle bir olsun. Dokunamadan sana yine.
Ölüyor ve bana ait bir ölüm için direniyorum. Eksik bir parça gibi seni beklerken bu son nefes serinliğinde, bu küçük ve zararsız molada durmadan depreşiyorum. Volkanik çatlaklardan düşüp bir bir yanıyor ve ardıma bakmadan kavruluyorum. Kimse kalmamış gibi. Yokluğun tek firesi gibi. Aynı şey. Aynı şey. Aynı şey.
Sana giden yollarda kayboluyorum. Nerede ve neyin kesitinde unuttun beni? Paralel miydi? Paradoks muydu? Labirent miydi? Laborant mıydı? Neyi bilmediğim ve zorla söküp götüren seni dokularımdan? Uzakların gardiyanı mıydı? Neydi bilmiyorum. Uzaklığı mı bekliyordu bu aramızdaki senin ve benim? Karşı karşıya olmaktan ve birbirimizi görmekten duyduğumuz şaşkınlığı bize karşı kullanan lanet olası yaratık... Neydi? Neydi? Neydi?