Bugün Sakine’yle iki defa göz göze geldim.
Dünyanın en güzel iki ülkesine sahip olduğumu da, karanlık bir han odasından başka bir yer olmadığımı da bugün anladım.
“Her gün iki parlak yıldızın baş ucunda uyumuşsun ama fark etmemişsin Numan,” dedim kendi kendime. “Kimsenin gidemeyeceği iki güzel ülken olmuş, sen yine fark etmemişsin.” Meğer ben, bütün misafirlerine aynı gözle bakan bir han odasıymışım da haberim yokmuş.
Ben onun yüzünde kimisi yarım kalmış pek çok nakışı, o benim yüzümde kimisi gidilmemiş pek çok yol gördü. Anlayacağın, birbirini merak etmekten çok, birbirinin çizgilerini tamamlayan birer yüze sahiptik