•
Aramovsky geri çekildi.
Hayır... Hayır, ne yapıyordu bu?
“Binsene,” dedim. “Uçağa bin, emrediyorum!”
Bana gülümsedi. “Yer yok.”
Tente kapandı.
Başlığımın içinde Aramovsky’nin son sözlerini duydum.
“Halkımıza yeni bir yurt bul, Mattie. Victor... Düğmeye bas.”
•
•
Birbirimizden son derece farklıydık. Tıpatıp aynıydık. Belki başına bir şey gelmişti de ondan bu kadar kötü biri olmuştu. Belki de benim başıma bir şey gelmişti de onun kadar kötü olamamıştım.
Asla bilemeyecektik.
•