This is Ceys who is under the Starry Night

This is Ceys who is under the Starry Night
Kuşku, tüketici bir yolculuktu bana göre. Orada beklediğinden emin olduğunuz ve görmeyi çok istediğiniz birini, çıkışı belirsiz bir tünelin bitişinde aramanıza benzerdi. İnsan, yüreği ağzında, adım adım ilerler, ama tünelin sonunda sadece kocaman bir ayna ve kendi görüntüsü ile karşılaşırdı. Bu da her defasında, geriye, tünelin girişine dönmek zorunda olmanız ve içinizde durmaksızın, "Hadi, hadi, hadi" diyen sese kulak vermeniz demekti. Yorgun bir beden ve ateşli bir hastanın parlayan gözleriyle aynı yolu yeniden yürüyecektiniz. Benzer bir yanılsama daha yaşamak için.
Sayfa 79·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Duyguların yoğunlaştığı yerde, kaynayan bir kazan varmış gibi göz gözü görmez olur nedense. Herkes her şeyi yapabilir ve o kargaşada, yapılan bunca "anlamsız" davranış da hiç kimseye saçma gelmez. "Anlam", çok sonra, duman dağıldıktan, ortalık sakinleştikten sonra, yadsınamaz doğruluğu ve soğukluğuyla belirir. O zaman gösterir alaycı yüzünü. İnsanın kendini biraz daha aptal hissetmesini sağlamak için.
Sayfa 76·Kitabı okudu
Aşk yoksa "merak" cazibesini yitiriyor. Az ötemizde uzanan yabancı topraklar asla çağırmıyor bizi. Hiçbir heyecan vaat etmeyen bu ülkenin kenarında durup, sıkıcı bir coğrafya kitabının sayfalarını çevirir gibi üstünkörü bakıyoruz ona. Ve ansızın, bir adım daha atacak gücümüz kalmadığını hissediyoruz. Bütün enerjimiz o iklime ve onun sonsuz bozkırlarına akıp gidiyor sanki. "Keşfedilecek ne var ki?" diyoruz sonunda yılgın bir sesle. Kolayca inandırıyoruz buna kendimizi, kolayca vazgeçiyor, kolayca geri dönüyoruz.
Sayfa 75·Kitabı okudu
Kocaman kütlesiyle önümüzde duran, ama görmekten kaçındığımız nice sorunun, bir zaman sonra bizi bütünüyle sarmaladığında gerçekten görünmez olduğunu ve böylece ona hiç koşulsuz boyun eğdiğimizi öğrendim artık.
Sayfa 72·Kitabı okudu
Başkalarına ait anılar vardır. Dinlerken hafif bir kıskançlıkla, "bu benim olmalıydı" diye düşünürsünüz. Bazen de dayanamaz, o anının içine yerleştiriverirsiniz kendinizi ve sevdiklerinizi. Artık sizindir. Belki böyle bir zamandı hatırladığım. Belki beynimin kuytu köşelerinde gizlediğim, bir yabancının bayram sabahıydı.
Sayfa 54·Kitabı okudu