eda ozcan

Babama mektup
bugün, belki de sen artık öldüğün için, bana bir zamanlar haksızlık ettiğini düşünemiyorsam da, bana haksızlık edildiği düşüncesi içimde öylesine yerleşti ki artık bütün dünyayı suçluyorum. bu bakımdan. bu bakımdan da istemediğim bir yerlere vardım, artık bütün dünyanın suratına çarpıp duruyorum kapıları.
Reklam
Babama mektup
birlikte yaşadığımız günlerde, bütün beğenilerim sana karşı duyduğum tepkilerle oluştu.
kötülüklerimin bile kendime, öz varlığıma ait olduğuna inanmıyordum.
yeteneklerimi, sevgisizlik yüzünden boşuna harcamıştım: resim yapmayı becerebildiğim halde, resmini yaptığım şeyi bir türlü sevemediğim için, resimler biçimsiz olmuştu, yarım kalmıştı.
her şeye yeniden başlamak da mümkün değildi. istesem de mümkün değildi. nerede kaldığımı unuttuğuma göre, baştan başlamak için de birtakım yetenekler gerekliydi; daha talihli doğmuş olmak gerekliydi mesela. yeni bir dil öğrenebilmek için, hiç dil bilmemek gerekliydi.