Lübnanlı şair Halil Cibran özellikle de çocuklar üzerine yazdığı bir yerde bunu harikulade ifade etmiştir: "Çocuklarınız sizin değil hayatın çocuklarıdır. "
Nietzsche bizden hayatı müziği sevdiğimiz gibi sevmemizi ister: Bir müzik eserini ses ile sessizliği, yüksek ve neşeli anlarla (allegro) yavaş ve hüzünlü anları (adagi), son derece ahenkli bölümlerle en uyumsuz bölümleri sırayla öne çıkardığı için severiz.