" Huzur ve gülmek çocukluğu dair özellikler, diye düşündü Su.Çünkü çocukken olaylara ve insanlara önyargısız yaklaşıyoruz ve her şeye, herkese şans tanıyoruz.Sonraları yaşamın gerçek doğasını tanıdıktan sonra resimlere gülen güneşler çizmekten vazgeçiyoruz.O zaman boya kutusundaki koyu renklere uzanıyoruz. "
Wulf Dorn ' dan başka bir şaheser daha!
Kitap arka kapak yazısıyla beni acayip heyecanlandirmişti.Ama diğer kitapları kadar etkilendiğimi soyleyemeyeceğim maalesef.Daha çok Dünya'daki pislikler hakkında farkındalık yaratan bir kitaptı.
Ucu açık bir sonu vardı.Bu iyi mi kötü mü karar veremedim. :)
Gerilimi iliklerinize kadar hissedemiyorsunuz.Öyle hissetmek istiyorsanız sizi Psikiyatrist, Karabasan, Hain Yüreğim ' e alalım.
Son olarak, sen ne güzel bir yazarsın Dorn!