Anladığım kadarıyla aşk sizin istediğiniz gibi dışa vurulmazsa, karşı tarafın duygularına inanmıyorsunuz, öyle mi? Oysa güçlü olan duygular gizlenir...
Kendi acılarımı yaşadım
Hayallerimi bıraktım...
Ah ne zordu hayat! Ne hüzün vericiydi! Onu anlamak, nasıl olduğunu görmek ve neden var olduğunu anlayamamak?!
Hiçbir şeyin peşinden koşmak, hiçbir şeyi aramak istemiyorum; bir amacım yok, çünkü bir şeyi arzulayıp elde ettiğinde onun bir hayal olduğunu görüyorsun.
Bir şeye, bir insana, hatta kendine inanması mümkün mü insanın? Her türlü umuttan, heyecandan uzak yaşamak, hiçbir şey beklememek, mutluluğu aramamak, yani kaybettiklerine ağlamamak daha iyi değil mi?..
Hoşça kal, hoşça kal kent
Acılar çektim sende, aşık oldum
Kalbimi gömdüm.