Mesele, Tesniyeci tarihçinin, sadece, Yoşiya ile ilgili bir kehaneti öykünün başına ve {bu kehanetin} gerçekleşmesini de sonuna yakın bir yere koymasından ibaret değildir. Tarihçi hem Yahuda hem de İsrail'in Yoşiya'dan önceki bütün krallarını tarih boyunca değerlendirmekte ve her bir kralı iyi veya kötü olarak sınıflandırmaktadır. Kralların çoğu kötüdür; iyiler de mükemmel değildir. Davut bile Bat-Şeva'yla zina yaptığı ve Bat-Şeva'yı kendisine alabilmek için kocasının ölümüne sebep olduğu için eleştirilir. Hizkiya da peygamber Yeşaya tarafından eleştirilir. Tesniyeci tarihin yazarı Yoşiya'yı değerlendirirken yalnızca onun tam anlamıyla iyi bir kral olduğunu belirtir ve açıkça şunu söyler:
Ve ondan önce Musa'nın tora'sına uygun olarak onun gibi tüm yüreği, tüm canı ve tüm gücüyle Yahve'ye dönen hiçbir kral çıkmamıştı ve ondan sonra da onun gibisi çıkmadı.
Sayfa 144
İyiler kendini belli eder biliyor musunuz? İyi ki insanların yüzleri, bakışları, sakinlikleri, neşeleri, cümleleri, bir çocuğun yüzü, bakışı, hâli, sesi, neşesi gibidir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Belki iyiler masallarda,Hollywood filmlerinde veya romanlarda kazanıyordu, ama gerçek dünya kötülere aitti.
Aslında kötü bir gidişatı değiştirmek için yapabileceği şeyler varken bir insanın buna seyirci kalıp hiçbir şey yapmaması sabır değil, korkaklıktır. Sabır insanı alçaltmaz. Aksine onu yüceltir.
Yıllar önce
İçimde yüzlerce çiçeğin bir araya gelip oluşturdugu o bahçenin bir vedayla solabileceğini bilmeden sevdim.
Ahirete inanmakla inanmamak arasındaki fark; yaşamakla, hakikaten yaşamak için ölmek arasındaki farktır.