"Bazı insanlar hayatımıza mutluluk getirmez.
Hakikati getirir.
Bu yüzden izleri derin olur."
Önce içini bilmeli içine dönmeli insan, iyilik istiyorsa, aşk istiyorsa, güzellik istiyorsa, sağlık istiyorsa, huzur, başarı, muhabbet... İstiyorsa, istemeden önce kendine şunu sormalı, ben bu istediklerimi hakeden biri miyim veya bende böyle miyim? Yani iyi, sevgi dolu, güzel, saygılı, ahlaklı birisi miyim? diye kendini tartmalıdır. Layık değilse eğer gelen sevgi gülü, çöpe atılmış gibi durmaz mıydı? Gelen para, bereketsiz olmaz mıydı? ve güzel biri yanında çirkin durmaz mıydı veya dışı güzel içi çirkin olan biride gelebilirdi bahtına.
Gölgenin gölgesini arayan
İçimde bir yerlerde eksiklik var belki sevgi,belki huzur, belki mutluluk, belki iyilik, belki düşünce, belki dua... Sonra düşündüm ki bunlar ne zaman tam olacaktı diye? Bunlar hiçbir zaman tam olmayacaktı, hep eksik yarım kalacaktı, bunlar tam olsa başka eksikliklerimiz peydah olacaktı, işte burası böyle, burası dünya ve bizlerde eksik ve aciziz.
Kendinize bir iyilik yapın ve oturup 1 dakikalığına
bu metaforu düşünün . Kuş bir dalın
kırılmayacağına güvenerek o dala konmaz. Aksine uçup gitme yeteneğine güvenir. Kuş sizsiniz hayatta dal. Hayatınızı konacağınız en güvenli yeri analiz ederek boşa harcamayın. Bir karar verin ve oradayken manzaranın tadını çıkarın. Ve zamanı geldiğinde yolunuza devam edebiliceğinize güvenin .✨