Trabzon 'un Kalbi Meydan
2026 - 20. Kitap
Kitabın Adı: Trabzon 'un Kalbi Meydan
Yazarı : Ahmet Özer
Yayınevi: @heyamolakitap
Türü : Anı ( Araştırma)
Basım Yılı: 2011
Sayfa Sayısı: 170 Sayfa
Düşünceler : Yaklaşık otuz yıldır Trabzon'da yaşıyorum. Beşirli'den Boztepe'ye , Ayasofya'dan Erdoğdu'ya kadar bütün Trabzon'un sokak taşlarında dahi izim vardır. Şehrin kalbindeyim şehir de her zaman benim kalbimdedir. Ne kadar yazsam ne kadar anlatsam sabah dışarı çıkınca içime çektiğim deniz kokusunu dahi anlatamam.
Geçmişe herkes özlem duyar bende özlem duyuyorum. Teknoloji geliştikte binalar moderleştikçe gündelik yaşam kolaylaşıyor. Ancak binaların estetiği kadar insani ilişkilerde bozuluyor, yozlaşıyor. Bu eser buna bir tepki olarak yazılmış sanki.
Anı türündeki bu eseri okurken yer yer burnumun direği sızladı. Çoğu benden çok daha eski olan olaylar , kişiler anlatılırken bende ilk geldiğim yıl olan 1994 'teki Trabzon'u hatırladım. Doğrusu birazda duygulandım.
Eser şehrin 'Meydan ' denilen merkezini anlatıyor. Bir kısmı çoktan yıkılmış bir kısmı ise yanından geçerken farkında dahi olmadığımız tarihi binaları , Sabahattin Eyüboğlu, Bedri Rahmi Eyüboğlu , İbrahim Cudi Bey , Hamamizade İhsan Bey gibi şehrin önemli kişilerini ,eski sosyal yaşamı anlatıyor.Hoş anılar,çok ilginç bilgiler de var içinde. Çokça özlem de var.
Bir solukta okudum. Okurkende müthiş haz aldım. Okurken kültür kazanmak , yeni bilgiler edinmek isteyen herkese tavsiye ediyorum. Okuyun pişman olmayacaksınız. Olsanız bile sadece daha önce okumadığınız için olursunuz.
Yorumm1000k
BİR KİBRİTLE YOK OLMAK 2
Yazarı: Özge Naz
Yayınevi: Guardian
Sayfa Sayısı: 512
Merhaba. Serinin ikinci kitabı bitti. Yorumlayalım bakalım.
Kasırga Hava Üssü'nün gölge askerleri Balkan Kızı için bir operasyona çıkmıştı. Yüzbaşı Barut eşliğinde Hayalet Timi görevi başarılı bir şekilde sonuçlandırdı. Talia Alaz artık ait olduğu topraklardaydı. Kendisinden saklanan gerçekler ile yalan dolu bir hayatta büyüyen kızımız çocukluğunun kahramanı Yeşil Dev ile artık karşı karşıyaydı. Yarbay Âkif Cesur Beton yıllar önce karşısında korkusuzca durarak ona Yeşil Dev lakabını takan kıza özlemle bakmıştı. Bir yanı korkuyordu. Talia'nın İngilizce konuşması ile işler karışır iken Barut Ulu ise Balkan Kızı'nın ne tarafta olduğunu çözmeye çalışıyordu. Yüzbaşı Alaz'ın kızı ne yapacaktı? Askerle iş birliği içinde olacak mıydı? Yoksa... Düşünmek istemiyordu ikinci seçenek yoktu.
Talia, yıllar sonra ülkesine döndüğünde kırgındı. Kimse onları aramamıştı. Kaderlerine terk edilmişlerdi kardeşi ile birlikte. Ne yaşadıklarını kimse bilmiyordu. Geceleri nasıl uyuduğunu, gününün gözler önünde olmayan kısmında neler yaşadığını kimse bilmiyordu. Şimdi karşısındaki Yeşil Dev ona kızım diyordu. Neden geç kalmışlardı?
Barut Ulu, ablası Umay'a Türkiye'ye döndüğünü haber vermiş kardeşi Ülkü'ye ise yine ulaşamamıştı. Ülkü'nün şımarık bir şekilde büyüdüğünü biliyordu ona eksiklik hissettirmemek için Umay da Barut Ulu da çok çaba sarf etmişti. Ama Ülkü evin hem şımarığı hem küçüğü modunu devam ettirdikçe Barut Ulu davranışlarını sorgulamadan edemiyordu.
Talia Alaz'ı çocukluğundan beri tanıdığını timden kimseye söylemez iken yıllar önce ki patlamada tedavisini yapan doktor olduğu gerçeğini de sadece kendine saklamıştı. Ve o doktora olan sevdası ise sadece yüreğinde kalmamıştı, gözlerine bakan herkes o
Reklam
Sarah Jio’nun Yaşanmamış Hayatlar’ını bitirdiğimde, içimde tuhaf bir sessizlik oluştu.
Hani bazı kitaplar vardır; kapağını kapatırsın ama cümleleri hâlâ odada dolaşır, kalbinin kenarına ilişir, seni hemen bırakmaz… İşte bu kitap tam olarak öyleydi.
Bu romanı okurken sadece bir hikâyenin tanığı olmadım. Lena’nın hayatına uzaktan bakmadım; onunla birlikte düşündüm, onunla birlikte sustum, onunla birlikte uyudum. Verilen her kararda sanki parmak izim vardı. Yaşanmamış hayatları yalnız başına tecrübe etmedi Lena; ben de onun yanındaydım. Sayfalar ilerledikçe geçmiş, ihtimaller ve “ya şöyle olsaydı”lar sadece Lena’nın değil, benim de zihnimde yankılandı.
Sarah Jio’nun kalemi, insanın içini okşayan bir yumuşaklığa sahip. Sert değil, bağırmıyor, iddia etmiyor; usulca dokunuyor. Yer yer hüzünleştiriyor ama bu hüzün insanı karartan bir ağırlık değil. Daha çok, geçmişe kısa bir bakış atıp sonra derin bir nefes almak gibi. Ve kitabın sonunda… garip bir huzur kalıyor geriye. İnsan, “iyi ki” diyor. “İyi ki bazı şeyler yaşanmamış.”
Roman bana şunu fısıldadı:
İçimizde ukte kalan her şey, aslında bir eksiklik olmak zorunda değil. Bazı kapıların kapanmış olması, bizi daha kötü bir hayattan değil; olmamız gereken hayattan korumuş olabilir. Geriye dönüp hüzünlenmek yerine, elimizde olan bu hayatı nasıl daha iyi, daha anlamlı ve daha çiçekli kılabileceğimizi düşünmek belki de asıl mesele.
Ve Rosie…
Ah Rosie.
Herkesin hayatında olması gereken o tonton, tatlı, bilge nene. Sadece bir karakter değil; bir sığınak, bir rehber, bir vicdan sesi gibi. Onun varlığı, romana sıcak bir ışık katıyor. Okurken insan, “keşke benim de böyle bir Rosie’m olsaydı” demeden edemiyor.
Sarah Jio’nun en sevdiğim yanı şu: Okuru yormadan derinleştiriyor. Büyük cümleler kurmak için çabalamıyor ama yazdıkları
#Okudum
#KitapYorum
#DarSokaklarınÇlocuklarıyızBiz
#AlperOkçuoğlu
#AzKitap
#Şiir
#63Sayfa
#Dilhunileokuyoruz
Merhaba arkadaşlar,
Bugün sizlere Azkitap Yayınları'ndan çıkan, Alper Okçuoğluna ait, "DAR SOKAKLARIN ÇOCUKLARIYIZ BİZ"
isimli şiir kitabını tanıtmaya çalışacağım.
Dün akşam elime alıp, bir çırpıda bitirdiğim, sayfa sayfası az, gönül, ruh, kalp derinliği devasa bir kitap. Sanki sığ bir denizden, okyanuslara açılmıştı tüm bildiklerim, ya da sandığım varlığımda kurduğum tüm cümleler içliksiz bir kıyafet gibi sahipsiz kalmıştı. Böylesi kıymetli metaforların tam yerinde ve özenle kullanılması mahir bir şairin yüreğinden damlar ancak. Zaten ön sözde kendisi dünya görüşünü muazzam cümlelerle belirtmiş. Diyor ki; "Hayat, herkes için geniş caddelerden geçmiyor. Kimimiz dar sokaklarda büyüyoruz. Gökyüzüne pencere aralıklarından bakıyor, güneşi duvar diplerinden görüyoruz. Ama tam da o dar sokaklarda yeşeriyor inat, umut ve şiir..."
Her satırda içimden geçenler okunmuştu. Kâh kırıldım, kâh sevindim, bazen koşa koşa sarıldım sevgilinin boynuna, bekledim, çokça hüzünlendim. Kanadım, kabuk bağladı yaralarım. Eşyalar konuşma yaşına bastı. Bir el değdi, iyileştim. Çokça öldüm, sonra düştüğüm yerden küllerimden doğdum. "Zaman" dedim, "ümit et", "bekle", "hisset", İlkbahara kavuşmuş mor bir çiğdem gibi karların erisin, ilk güneş ışığıyla pırıl pırıl bir gülüş tak modasız insanliğa inat, sabah ayazındaki o beyaz soluğu ruhuna ve kalbine sen kendin üfle. Ağla doya doya, sev mavi uçurtma misali. Saçlarını rüzgâra bırak, cümle acıların toz misali savrulsun. Kaderine bir çizik de sen at, sevdiğin günler çetelesi şerefine. İşte içimden geçenleri bir define misali gün yüzüne çıkardı "DAR SOKAKLARIN ÇOCUKLARIYIZ BİZ"
Şair Alper Okçuoğlu, insan, toplum, doğa, aşk, ayrılık, zaman,
Gece Açan Çiçekler'e
Tarık Tufan kitabına inceleme yazmak biraz cesaret isteyen bi iş benim açımdan ama Halide'den aldığım cesaretle yazacağım bu satırları.
Halide güzel bir vedayı hak etmişti. Bu veda için 16 yıl beklemek zorunda kaldı. (Ve bende bu vedaya kendimden bir şey katmak istiyorum) Gece Açan Çiçeklerin özeti bu benim için.
Kitabı okurken Handan ve Halide ole birlikte Canfeda konağının tozlu duvarlarında izim kalıyordu sanki. Eskiyen acılar vardır bu hayatta ama aşkın acısı asla eskimezmiş bunun kanıtıydı Dervis Ali benim için.
İç içe geçmiş hayatların acılı hayaletler bir bir sıyrıldılar kendilerini saran iplerden . Dar ağacından aldılar ruhlarını. Özgürlüğe doğru adım attılar.
Yazarın kalemini bilenler bu sona şaşırdılar, korkarak okudular yine acı bi son bırakacak bize içimizden bi parça yanacak onlar için. Ama bu defa farklıydı Halide artık özgürdü . Derviş Ali ölüme tek gitmedi , bir muştuyu kucaklayarak gitti ve bu biz okurlara yetti...Düşünce
Tarık Tufan kitabına inceleme yazmak biraz cesaret isteyen bi iş benim açımdan ama Halide'den aldığım cesaretle yazacağım bu satırları.
Halide güzel bir vedayı hak etmişti. Bu veda için 16 yıl beklemek zorunda kaldı. (Ve bende bu vedaya kendimden bir şey katmak istiyorum) Gece Açan Çiçeklerin özeti bu benim için.
Kitabı okurken Handan ve Halide ole birlikte Canfeda konağının tozlu duvarlarında izim kalıyordu sanki. Eskiyen acılar vardır bu hayatta ama aşkın acısı asla eskimezmiş bunun kanıtıydı Dervis Ali benim için.
İç içe geçmiş hayatların acılı hayaletler bir bir sıyrıldılar kendilerini saran iplerden . Dar ağacından aldılar ruhlarını. Özgürlüğe doğru adım attılar.
Yazarın kalemini bilenler bu sona şaşırdılar, korkarak okudular yine acı bi son bırakacak bize içimizden bi parça yanacak onlar için. Ama bu defa farklıydı Halide artık özgürdü . Derviş Ali ölüme tek gitmedi , bir muştuyu kucaklayarak gitti ve bu biz okurlara yetti...
Merhabalar
@metinturanofficial 'ın yazmış olduğu "Sokaklar Kentler Ülkeler" kitabı ile karşınızdayım
Bu eser ile beraber ülkemizdeki sokaklar arasında kayboluyorsunuz.
Toplumsal konular ele alınmış. Çevre kirliliği, şehirleşme, şehirleşme sonucunda insanların ruh durumları ele alınmış.
Sorgulayıcı, düşündürücü bir eserdi eğer şiir okumayı seviyorsanız şans vermeniz gereken eserlerden biri
#alıntı
Kars:kendi göğünde mavinin başkentidir.
Sokaklarda ayak izim, şehirlerde hayalim, ülkelerde adım var ;ama en çok şiirlerde kalbim.
Peki siz bu eseri okudunuz mu?
@ozlem_akguul
@kitaplarm1071
@urunyayin
#okudumbi̇tti̇ #şiir #şiirheryerde #kitapyorumu #book #booksofinstagram #booksphotography #reels #reelinstagram #reelvideo #reelstrending #reklam değil
Reklam
Reklam