O an anlıyor ki, kalp her şeyi beyinden önce seziyor. Kalp sadece kan pompalayan bir kas değil; Eski Mısırlılar haklıydı; o ruhun bir parçası, korkunun ilk başladığı yer. Kötü bir şey olacağı hissi düşünceden önce geliyor, beyin korkuyu kelimelere dökmeden kalp çoktan etkilenmeye başlamış.
Seven insanlar birbirinin zehrini alır, birbirine şifa olur, birbirini kurtarır. Böylesi daha gerçek daha insaniydi. Sartre'ın 'başkaları cehennemdir' sözüyle de çelişmiyordu bu; çünkü yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır -ayazda titretir, demir parmaklıkların ardında çürütür- bazılarıysa cenneti sunar; sıcacık bir kucakla sarar, masum bir gülüşle hayata döndürür.