Uzunca bir süre düşündü ve sonra gülümsedi."Konuşmalarından birinde ,anbean yapılması gereken şeyi yapması için içimizdeki Güç'e güvenmemiz gerektiğini söylemiştin.
Başarısızlıktan korkmaya son verdim. Artık hayatın saf hazzı için yaşıyorum.
İçimdeki Yaratıcı Güç'e inanıyor ve güveniyorum.
Sadece benim değil herkesin içindeki Tanrı'ya güveniyorum. Kimse beni reddedemez, çünkü tüm Hayat'la bütünleştim.
Hayatı neşe ve sevgiyle dolu olarak görüyorum.
Şu anda Hayat tarafından kabul edildim.
İçimdeki Ruh her zaman bana destek oluyor, huzur ve güven veriyor.
Nerede olursam olayım, ne yapıyorsam yapayım. Sonsuz Varlık benimle birlikte, benim içimde mükemmel haliyle yaşıyor.
İsa bu gerçeği Ben'e güveni oluşturmak için atılması gereken ilk adım idrak ettiği için Ben kendim hiçbir şey yapamam demişti. O, Ben'e gerçekten güvenen bir varlıktı. Şeytanlara meydan okuma cesaretini gösteren, hastalıklara şifa veren insanı doyuran, ölüyü bile dirilten bu adam kendi başına hiç bir şey yapamayacağını kabul ediyor. İsa içindeki, kendisin den daha büyük bir Güçün tüm bunları yaptığını biliyordu. Isa, Ben'e güveniyordu; çünkü içindeki Güç için imkânsız diye bir şey olmadığını biliyordu. İnsanlar için imkânsız vardır.
Ben iç huzuru Tanrı’ya güvenerek buluyorum. Ben onun, her şeyi bilen ve her şeye gücü yeten olduğunu bilerek, her bir kaygılı düşüncemi içimdeki Mükemmel Güç'e teslim ediyorum.
Benim içimde kızgınlık, şiddet ya da çatışma duyguları yoktur. Ben Tanrı’ya ve O'nun içimdeki iyiliğine dönerim. Ben yaşamla hemfikirim, yaşam da benimle hemfikirdir. Ben içimdeki Mükemmel Güç'e dayanırım. Ben kimseden korkmam. Ben huzur içinde yaşamımı sürdürürüm. Mükemmel huzur benim varlığımın merkezindedir.