Zengin bir adamın ölümünün ardından bırakılan miras, ilk bakışta büyük bir şans gibi görünse de Jack için aslında bir tür sınava dönüşüyor. Bir yıl boyunca eski ve kasvetli bir malikaneden ayrılmadan yaşamak zorunda kalması, özgürlüğüne düşkün biri için başlı başına zorlayıcıyken, mirasa bağlı diğer şartlar işin gizemini daha da artırıyor. Malikâneye adım attığı andan itibaren garip sesler, açıklanamayan olaylar ve geçmişten kalan sırlar yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlıyor. Üstelik yalnızca evin karanlık atmosferi değil, mirasın peşine düşen insanların varlığı da Jack’i beklemediği bir karmaşanın içine sürüklüyor.
Gotik atmosfer öyle baskın ki okurken zaman kavramı silikleşiyor. Mum ışığında uzayan gölgeler, nereden geldiği belli olmayan sesler ve her an bir şey olacak hissi… Hikâye aksiyondan çok merak duygusuyla ilerliyor ve bu da insanı fark etmeden içine çekiyor. Olayların bazı yönlerini sezseniz bile, asıl mesele sonuca ulaşmak değil, o karanlık yolculuğun içinde kalmak oluyor.
Tavsiye edeceğim bu harika kitabı bitirdiğimde aklımda olaylardan çok bıraktığı his kaldı: Sanki kapısı kapanmış eski bir evden çıkmışsınız ama içeride hâlâ bir şeyler hareket ediyormuş gibi. Hikâye bitiyor belki, ama yarattığı tedirginlik kolay kolay peşinizi bırakmıyor.
Güzel kitaplar, üzücü sonlara bir klasik...
Ben önce filmini izledim, hem de birkaç kez. Yıllar sonra kitabını okuduğumda Jack Nicholson'ın efsanevi oyunculuğu ile her sahne gözümde belirdi. Kitabın insanı içine alan havası sebebiyle sanki akıl hastanesinin içinde olayları izleyen biri gibiydim. Kitabı muhtemelen filmi kadar popüler olmadı, olmayacak ama insan doğasına ait, tamamen insana ait duygular ile ilgili birçok örnek içeren bir metin. Her güzel kitap gibi güzel bir sonla bitmiyor tabii ki, yaşama enerjisi doğru yönetilse çevresindeki herkese olumlu etkisi olacak mcmurphy ne yazık ki hiç haketmediği bir sonla karşılaşıyor. Kitapta anlatıcı olan bir başka hasta; 'Şef'. Onun hikayesinin geçtiği bölümlerde de kızılderili halkın yaşadığı zorluklar, zorunluluklarda insana kendisini kötü hissettiriyor. Farklı ülke edebiyatlarını denemek isteyen arkadaşlar için güzel bir metin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sadistten sonra en sevdiğim kitaplarından biri oldu. 22/11/93, Ruhlar Dükkanı, Christine, O ve en sevdigim bence kendi turunun biraz disinda olmasina ragmen Mahşer mükemmel eserler.
Bu kitabin hic boyle etkileyeceğini düşünmemiştim. Jack Nicholson'nin oynadığı filmin ismini bu kitaptan aldığını biliyordum. Onu öğrendiğimden beri okumaya niyetliydim. Her zaman kitaplarin anlattığının daha etkili olduğunu düşünen biri olarak kesinlikle öncelikle kitabi okudum. Filmi izlermiyim bilmiyorum ama kitap oldukca etkileyici. Ve her zamanki gibi bir Stephen King klasiği..
Böyle bir yaratıcılık, boyle bir detaycilikla gercek hayatında korkuları var mı ya da onlari kitaplarına aktarıp mi yola devam ediyor bilmiyorum ama gunluk hayatla ilgili genel bilgi birikimi, dilinin detaciligi ama sıkmadan anlatışı, hikayelerin hicbir benzerliginin olmaması bir yana bazılarında birbirlerine göndermeler yapması ozellikle korku bazlı kitaplarinda insanin sırtını ürperten sey kesinlikle. Sanki gerçek gibi olmasi...
10/10
2026 25. kitabı
Son ana kadar aksiyon yaşatan bir kitap oldu. Maceracı Jack Glenarm'a büyükbabası John Marshall Glenarm'ın vefat haberi bir telegrafla gelir ve ona ilginç bir vasiyet okunur vasiyette bin mumlu evde tek başına 1 yıl geçirecek ve 5 yıl boyunca Rahibe Teresa'nın yeğeniyle evlenmeyecektir. Bu bin mumlu ev ve uşak Bates oldukça tekinsizdir. İlginç sesler,hazine avcilari derken kitap akti gitti sonunu da oldukça beğendim. Son gülen kısmı ayrıca hoştu.
10/10
Merhaba kitapsever dostlarım
Bugün sizlere Bin Mumlu Ev adlı eserle geldim.
Eserin konusu filmlere konu olacak türden diye düşünürken zaten filmi ve tiyatrosu olduğunu öğrendim. Oldukça donanımlı olan yazar bunu eserine de yansıtmış.
Kitabın okura hissettirdiği gerilim düzeyi oldukça iyiydi ve merakla kendini okutturuyordu.
John Marshall Glenarm’ın ölümüyle başlayan olaylar bıraktığı miras sayesinde devam etmektedir. Bu sıradan bir miras değildir. Torunu Jack Glenarm kendisine miras bırakılan bir malikane olduğunu Öğrenir.
Ancak bu malikaneye sahip olabilmesi için dedesi mirasında bazı şartlar koşmuştur.
Bu şartlardan ilki torununun bir yıl boyunca yalnızca mum ışığıyla aydınlanan bu malikaneden hiç çıkmadan yaşamasıdır. Tek başına bu malikanede yaşamak oldukça ürperticidir. Evdeki tuhaf sesler ve zamansız gelen misafirler de tuzu biberi olmuştur.
Yazar öyle güzel betimlemelerde bulunmuş ki malikanenin atmosferini kafanızda kolayca canlandırıp kendinizi orada hissedebiliyorsunuz. Bu da kitaptaki olayları yaşıyormuşcasına hissetmenize sebep oluyor.
Mirasın Jack’e kalabilmesinin ikinci şartı ise Marian Devereux isimli bir kadınla evlenmemesidir. İşin ilginç yanıJack zaten böyle isimde birini tanımıyordur.
Sizce Jack bu şartları yerine getirebilecek mi?
Bu şartları yerine getirmeye çalışırken başına neler gelecek?
Hepsinin cevabı eserin devamında…
Bu türde okuma yapmayı seviyorsanız tavsiye edebileceğim bir kitap.
Meredith Nicholson | Bin Mumlu Ev
”Ben sıradan bir insandan daha azı ya da daha fazlası değilim.”
🩵Hikâye, basit gibi görünen bir miras meselesiyle açılıyor ama sayfalar ilerledikçe bunun sadece bir “ev” hikâyesi olmadığını anlıyorsunuz. Jack Glenarm’ın önüne bırakılan şartlı miras, onu tekinsiz bir malikânenin içine değil, aynı zamanda kendi cesaretini, sezgilerini ve kalbini sınayacağı bir yolculuğun ortasına itiyor.
Glenarm Malikânesi neredeyse yaşayan bir unsur gibi.Duvarların ardında dolaşan fısıltılar, geceleri anlam kazanan ışıklar ve eve sinmiş tuhaf düzen, okur olarak beni de Jack’le birlikte tetikte tuttu.
Jack karakteri benim için kitabın en güçlü yanlarından biriydi. Ne kusursuz ne de abartılı bir kahraman. Bazen olayların ortasında kalıyor, bazen sezgileriyle hareket ediyor ama her zaman insan kalmayı başarıyor. Onun gözünden ilerlemek,hikâyenin bir parçası gibi hissettiriyor. Marian Devereux ile olan ilişki ise anlatıya duygusal bir denge katıyor; yasaklar, beklentiler ve bastırılmış hisler arasında kalan bir yakınlık hissi…
Dil olarak oldukça akıcı ama asla yüzeysel değil. Yazar, dönemin havasını hissettirirken ayrıntılara boğmuyor. Okurken kendimi sürekli “bir şeyler çözülmek üzere ama henüz zamanı değil” hissiyle sayfa çevirirken buldum. Kitabı bitirdiğimde, hikâyeden çok o evin hissi kaldı bende. Bazı evler unutulur, bazıları ise ışıkları sönse bile akıldan çıkmaz. Bu hikâye, kesinlikle ikinci grupta. Tavsiyemdir