James Patterson'ın ünlü dedektifi Alex Cross serisinin ikinci kitabı olan Örümcek Ağı imiş. Ben zaten polisiye okumayı çok seven biri olmadığım için, direkt ikinci kitaptan başlamışım. Onu bile bilmiyordum açıkçası. Polisiye edebiyatında Patterson’ı bugün sahip olduğu üne kavuşmasını sağlayan çok önemli bir etken olduğu söyleniyor, doğrudur herhalde. Hikaye, iki küçük çocuğun (biri ABD başkan yardımcısının kızı) kaçırılmasıyla başlıyor ve okuyucuyu karmaşık bir zihin oyununun içine çekiyor. "Gary Soneji, Washington'da özel bir okulun sevilen bir öğretmenidir. Soneji aynı zamanda kendisine Lindbergh'in Oğlu adını veren bir katildir. Washington'un tüm asayiş güçlerini atlatacak insan şeklinde bir canavardır. Alex Cross, psikoloji eğitimi görmüş siyah bir dedektiftir. Bir saplantısı vardır-Washington Gizli Servisi'nin beyaz bir kadın müfettişi ile yasak aşkı... ve bir görevi vardır Dehşet kendi evine çok yaklaşmadan önce Gary Soneji'nin çılgınlığına neden olan şeyi bulmak."
Patterson, Alex Cross karakteriyle geleneksel "sert polisiye" kalıplarını biraz kırıyor. Cross; hem bir cinayet masası dedektifi hem de bir psikolog. Aynı zamanda çocuklarını tek başına büyüten, piyano çalan, duygusal derinliği olan bir karakter. Bu insani yön, hikayenin şiddet dolu sahneleriyle güzel bir kontrast oluşturuyor. Eğer türün meraklısıysanız ve henüz bu seriye başlamadıysanız, Örümcek Ağı kesinlikle okunması gereken bir eser. Sadece bir polisiye değil, aynı zamanda suçlu psikolojisi üzerine yazılmış olduğu için de önem taşıyor. Eğer kitabı beğendiyseniz, Morgan Freeman’ın Alex Cross’u canlandırdığı 2001 yapımı film uyarlamasına da göz atabilirsiniz. Ancak her zaman olduğu gibi, kitap karakterlerin iç dünyasını yansıtma konusunda çok daha başarılı. Filmin de hakkını yememek gerekiyor,
Bu kitap, sadece Hititlerin gizemli dünyasına değil, insanlığın kendi geçmişiyle kurduğu o kırılgan bağa da ışık tutuyor.
Bir yanda Sivas yakınlarındaki bir kazıda görev alan genç arkeoloji öğrencilerinin içsel yolculukları, diğer yanda binlerce yıl önce Hititlerin duaları, zaferleri ve lanetleri…
Kazı ilerledikçe taşların altından çıkan şey sadece tarih değil; aynı zamanda bugünün suskunluğu, doğanın yorgunluğu ve modern dünyanın vicdanı oluyor.
Yazar, Hititlerin unutulmuş tanrılarını bugünün insanına öyle ustalıkla ayna tutuyor ki, kendimizi geçmişin değil, kendi zamanımızın kayıplarıyla yüzleşirken buluyoruz.
Kitap biraz daha detaylı bilgiler içerebilirdi ya da hititlerle alakalı daha derinlikli hikayeler okuyabilirdik ama yine de güzel bir eserdi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
merhabalar
James Patterson’ın Balayı kitabını okurken beklentilerimin biraz altında kaldığını hissettim. Konu ilgi çekici olsa da olayların akışı yer yer kopuk geldi. Karakterler arası geçişler ve olayların bağlantısı yeterince güçlü değildi. Sürükleyiciliği orta seviyedeydi; zaman zaman merak uyandırsa da genel olarak beni içine çekmekte zorlandı. Kitap, türü sevenler için idare eder ama benim için çok etkileyici bir okuma olmadı.
Yani şöyle söylemek gerekirse uzun zaman sonra okuduğum ilk kitaptı başta polisiye tarzı sevmediğim için kitapla bir bağ kuramadım ama sonra biraz zorliyim bakalım nereye gidecek derken olayın akışı aldı götürdü beni biraz kurgusu size saçma gelebilir ama sonu... Gerçekten çok pis ters köşe yiyeceğiniz bir kitap bence.
Bu Neydi Böyle....1000Kitap
"Falling", James Patterson'ın sudan versiyonu işte – sayfa çevirtiyor ama bazı BAYAT klişelere tökezliyor resmen. Kötüler Kürt/Ortadoğulu, motivasyonları? "Amerika bizi incitti, biz de öcümüzü aldık" kadar basit. 2002'den fırlama. Üşenmişçesine ve bayağı ağırıma gitti açıkçası.
Kahramanlar? Amerikalı pilot ve FBI, süper kahraman gibi yetişiyor. SIFIR nüans. Pentagon fonlu bir aksiyon filmi gibi – bol patlama, sıfır sorgulama. İkinci yarı? Yarısı kadar uzun olabilirdi. Uçak ve FBI operasyon sahnelerinin gidip gelmesi tekdüzeleşiyor. Gerilim sönüyor çünkü o kaçınılmaz "YAŞASIN AMERİKA!" finalini bekliyorsun zaten.
Aşırı tahmin edilebilir gerilimler (asil baba-kahraman! Şeytan yabancı!) sevenler bir solukta bitirir. Ama derinlik ya da sürpriz beklemeyin.
Öldüren Öpücük1000Kitap
Uzun zamandır gerilim polisiye tarzında bir kitap okumamıştım. Bunun açlığıyla okuduğum için biraz daha beğenmiş olabilirim.
Kitap hakkında birkaç şeyden bahsetmeden duygularımı ve yorumlarımı açıklayabileceğimi sanmıyorum. O yüzden Spoiler...
Dedektif Alex Cross'un kızı gibi sevdiği yeğeni Naomi kaçırılır. Ve Alex onu bulmak için hemen harekete geçer. Naomi üniversitede okuduğu için başka bir şehirdedir, bu yüzden Alex aslında davaya atanmış bir dedektif değildir ancak davanın dışında da bırakılmasına müsaade etmeyecek. Sonra Naomi'yi kaçıran kişinin bölgede birden fazla kadını kaçırdığını ve bunu yapmaya devam ettiğini öğreniyoruz. Kaybolan kadınların bazıları bazen ölü bulunurken, diğerleri hala kayıp.
Katile Casanova diyorlar. Uzun zamandır okuduğum bir kitaptan bu kadar rahatsız olmamıştım. Adam sosyopat bir sapık. Özel bulduğu kadınları kelimenin tam anlamıyla avlıyor. Günlerce onları takip ediyor, ne yediklerinden ne beden giydiklerine kadar. Sonra onları kaçırıyor. Onları kendi dehşet evine götürüyor ve kendine saklıyor. Adeta bir harem yaratıyor. Kurallarına uyarlarsa onları öldürmüyor ama uymazlarsa ve kaçmaya çalışırlarsa onları çok vahşice öldürüyor. Bazı sahneler sansürsüzdü, bu beni gerçekten iğrendirdi ve rahatsız etti. Kadınların korkusunu ve psikolojisini okumak zordu.
Casanova o kadar profesyonel, zeki ve soğuk kanlı ki topluma her şekilde uyum sağladığı görüyoruz. Sıradan bir insan gibi yanınızdan gelip geçtiğini düşünün ama aslında aylarca sizi uzaktan takip eden ve zarar vermek isteyen bir canavar. Karısıyla çok iyi bir ilişkisi olan örnek bir koca mesela. Kimse ondan şüphelenmiyor. Aradıkları canavarın o olduğu akıllarına bile gelmiyor.
Ayrıca "Beyefendi" lakaplı bir seri katil de var. O da Casanova'ya benzer şekilde başka bir bölgede kadın