Melike
@jarvisreads
middle of somewhere by tnbhd
Şu anda okuduğu kitap
"Serenade für Nadia"
(pek inceleme yazmaya alışık olmadığım için direkt konuya dalıyorum ve pragraflar arasındaki kopukluklar için özür diliyorum)
Livaneli'den okuduğum ilk kitap olan Serenad'da eleştirebileceğim birçok şey var. Öncelikle Tarık karakteri. Yazar Maya'nın işlerini hallederken detaya girmekle uğraşmamak için bu karakteri oluşturmuş sanki. "Avukat mı lazım? Hallederiz. Para mı? Borsa işi bende. Vize? Tanıdıklarım var." Gereksiz bir karakterdi bence. Abisi Necdet'e gelecek olursak replikleri bazen çok basitçe oluşturulmuştu. Saf kötü cümleleri vardı ki bunların da Maya abisine cevap vererek bize fikirlerini aktarsın diye yazıldığı belli oluyordu. Bu karakterlerin dışında saf iyi gösterilmiş ilk kez gördüğü bir insana muska verip 'Seni kötülüklerden korur' diyen müslüman bakkal amca benzeri alakasız karakterler de ara ara göründü. Bir şey daha eklemem gerekirse neredeyse her sayfada geçen şarap, rakı, viski, porto gibi içkilerin çok kullanılması "Yahu fransızlar bile bu kadar şaraptan bahsetmemiştir." dedirtti bana. Alkol tüketimiyle bir sorunum yok sadece bunların ve 'duş aldım, şu yemeği yaptım' tarzında cümlelerin çook sık kullanılması beni sıktı ve paragraf atlatacak cinstendi.
Yazarın romanda değindiği mevzular gerçekten çok önemli ve dikkat çekilmesi gereken konular. Toplumun boşanmış bir kadına bakış açısı, teknoloji çağında gençlerin bağımlılıkları, dönemin ekonomik krizi, başörtülü olduğu için okuluna alınmayan öğrenciler -ki her konuda eşitlikçi olan Maya'nın bu konuya 'İstanbul çok değişti eskiden öğrenciler başörtüsü takmazdı' benzeri yorumu rahatsız edici ve romana tersti- İstanbulun bina yığını haline gelmesi vb. konular. Fakat bu kadar çok mevzuya değinmesinin zorlama göründüğünü ve konu bütünlüğünü bozduğunu düşünüyorum.
Olumu eleştirilere
Reklam
-spoiler-
Çokça altı çizilecek cümlelerle dolu bir kitaptı. Werther'in aşkı başlarda çok güzel yansıtılmıştı, ya da başlarda güzel bir aşkı vardı da denebilir, ama son kısımlara doğru sevdiği kadını 'ya benimsin ya kara toprağın' kafasında öldürmeyi bile düşünmüş olması korkunç. Aşkın insanı ne hale düşürdüğü işleniyor belki de kitapta, bu iyi bir şeymiş gibi gösterilmiyor belki de ama benim sevgi/aşk tanımıma pek uymadı Werther'in aşkı. Böyle yüce bi sevgi beslediğin insanı intihar notlarıyla suçlamak... Hayatı boyunca değer verdiği insanın ölümüne sebep olma suçuyla yargılayacak Lotte artık kendini.
Sonlara doğru Werther'in okuduğu şarkı/kitap gibi kısım çok uzundu ve beni sıktı açıkçası. Ve bir de Werther'in tek kurşunla değil de acı çekerek ölmüş olması üzdü beni. :(
Genç Werther’in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Yayınları · 2019150,1bin okunma