deniz
@jeezst
İnsanın yaradılıştan beri ettiği bütün sözleri dinle, konuşanı ne sanırsın: Düpedüz Tanrı'dır bu! İlk doğduğu günden itibaren insanların bütün yaptıklarına bir bak, mide bulantısıyla isyan edersin: Düpedüz sürüdür bu! İnsan binlerce yıldır kendisiyle boş yere savaşmış durmuş ve ruhunu hâlâ acıdan kurtaramamış; insanın bu esir ruhunun takatsizliği artık dehşet verici, korkunç boyutlara varmış, ama nihai Yargıç hâlâ herkesi geleceğim diyerek oyalıyor... Oysa hiçbir zaman gelmeyecek, bak benden sana söylemesi: Şu yaşamda hep bir başınayız ey insan evladı!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Henüz seni sevemedim insan evladı, ama şu sıra bazı geceler senin çektiğin acıları, takatsiz bedenini, kutsal haça teslim ettiğin ruhunu düşünerek kaç kez gözyaşına boğulacak oldum. Kurdun kurt olması, tavşanın tavşan, solucanın da solucan olmasına sözüm yok; bunların ruhu karanlık ve zayıftır, itaatkârdırlar, ama sen insan evladı, sen kendini Tanrı ve Şeytan yerine koymuşsun! Tanrı ile Şeytan senin şu daracık, kokan hücrende nasıl bir korkunçlukla çürüyüp birbirlerine karışıyorlar! Tanrı dişlerini gırtlağa geçirip kan içen bir kurt! Şeytan ise kulaklarını kambur sırtının üzerine yatırmış bir tavşan!
Buralarda her şey o kadar iyi ayarlanmış ki, yağmurdan sonra her zaman güneş açıyor, güneş de sırılsıklam ıslananların üstünü başını kurutuyor; tabii kişi güneş açana kadar bu dünyadan vazgeçmemişse. Burada her şey öyle iyi kurulmuş ki, devası olmayan hastalık yok... Eczane yakınsa ne âlâ, istediğin zaman hastalanabilirsin!
Bir de şu var insan evladı; günün birinde kafatasımı darmadağın olmuş görürsen, parçalarını dikkatle incele: Orada Şeytan'ın yüce adının kırmızı harflerle yazılı olduğunu göreceksin! Saygıyla eğil ve selamla Onu - ama kalıntıları çöpe kadar uğurlamana gerek yok: Çözülüp bir kenara atılmış zincirler karşısında bu kadar eğilmeye hiç gerek yok!
Bırakın komşularınız birbirlerini sevsinler, siz bunu onlara öğretin, öğütleyin, emredin, ama siz neden böyle yapasınız? Fazla sevdiğinizde, sevilen nesnedeki eksiklikler fark edilmez olur, hatta daha da kötüsü: O eksikliklere meziyet atfedilir. Oysa eksikliklerini bilmezseniz, kusurlarını iyi niyetlerine yorarsanız insanları nasıl doğru yola çeker, onları mutlu edebilirsiniz? Sevmek, arzulamak demektir ve arzu da gücü öldürür. Görüyorsunuz, sizinle açık konuşuyorum Bay Wandergood ve yineliyorum: Aşk, güçsüzlüktür.