ayşe
@jesseverr
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşama şansınızı yükseltmek için taş atmak, taş yemekten daha iyi değil miydi?
Reklam
Aşık olmak, dedim. Aşka düşmek, hepimiz yapardık o zaman, şu ya da bu şekilde. Onu nasıl hafife alabilmişti böyle? Küçümsemişti hatta? Sanki bizim için önemsizmiş, bir gösteriş, bir kaprismiş gibi. Aksine zahmetliydi. Temeldeki şeydi; kendinizi anlamanızın yoluydu; eğer başınıza hiç gelmediyse, bir kez bile, mutasyona uğramışsınız demektir, dış dünyadan bir yaratık. Herkes bilirdi bunu.
O piçlerin seni unufâk etmesine izin verme.
Son geldiğinde ve hep gelecektir, kendi küllerimiz içinde boğulacağız. Ama ölmeyeceğiz. Ölmeyeceğiz.
Belki de hayat böyleydi; dünyayı döndüren sistem, her fiyaskonun ardından gelen başarı beklentisiydi. Belki de geriye gitmek, kendi başına sanatsal bir çaba idi. Belki yeterince batarsa kendini bulabilir ve bir şekilde oradan yüzeye çıkabilirdi.
Reklam