── hünnap .✦
@jimtale
pes edeyim deme—
yolun daha var
Şu anda okuduğu kitaplar
ortamin sicakligi ta burnuma kadar geldi
Ayşegül, Gazel’in arkasından sıyrılıp yanıma geldi. Onun üstünde de çiçekli bir şalvar vardı. Bacağıma yaslanıp, “Aynı olmuş üstlerimiz,” deyince elimi omzuna attım. Bunu duyan Gazel annesine dönüp sızlanmaya başladı.
“Benimki çiçekli değil ama benekli. Ne yapacağım şimdi anne?”
“Sen de çiçeklini giy kızım.”
“Ama öğretmenim gider ben giyinirken.”
“Acele edersen beklerim.”
Gazel daha sözlerim bitmeden yerinden fırladı. Ayşegül’e de gelmesi için sesleniyordu ama onun hiç umurunda değildi. Omuz silkip bana iyice yaslandığında Feride sabır dilenerek kızının peşinden gitti.
Reklam
dusununce bile korkunc
“Bence sarma saranların arasına oturalım,” dedi Gonca abla. “Mutfağa girmeyi hiç güvenli bulmuyorum. Geçen yıl iki yüz kişilik salata yapmıştım. Korkunçtu.”
“Tek başına mıydın?”
“Hayır ama yine de korkunçtu.”
“Bir şey sormak istiyordum. Öğrencilerimi merkeze, sinemaya götürmek istiyorum. Köyden alıp bırakacak bir araç ayarlamak mümkün mü acaba?”
Ben konuşurken Orhan abi dudaklarını birbirine bastırıp garip bir ifadeyle yüzüme bakmaya başlayınca kaşlarımı kaldırdım.
“Mümkün mü, bir bakayım randevularıma,” deyip kıs kıs güldü. “Sen bu kibarlıkla nasıl kırılmıyorsun Öğretmen Hanım?”
“Kırılmıyor ama kuruluyor,” dedi Fuat.
“Gönlümün baş köşesine.”
Kalbimdeki korkuyu bastırıp bir adım attım. Babam her zaman “Hayat ufak adımlardan oluşur, ” derdi.
“Değişimler birdenbire gerçekleşmez, hedef ve isteklerini adımlara bölmeli, her adımda inancını koruyarak ilerlemelisin. Sonunda dönüp baktığında bir değişim yaratmayacağını düşündüğün tüm o adımların, değişimin kendisi olduğunu görürsün."
kiz kardesi ayni ben
Hayatım boyunca aynı odayı paylaştığım kız kardeşim bazı geceler yanıma kıvrılır ve “Düşünsene,'' derdi. “Ebeveynlerimiz aniden ölürse ne yaparız? Bir gün bir kaza geçirsem ve sakat kalırsam bana bakar mısın? Ya günün birinde affedilmeyecek şeyler yapar ve birbirimize küsersek?” Ne zaman bu sorulan duysam gözlerimi devirerek ya da onu azarlayarak kendine bunu neden yaptığını sorardım.
Neden kötü senaryolar üretip kendini üzdüğünü, neden mutlu bir hayat düşlemek yerine bunlarla vakit harcadığını anlayamazdım.
Sayfa 5