Gözlerimin içine baktı. "Seni seviyorum, Violet."
Beynimin duygusal kısmı sanki bir yapboz gibi dağıldı ve kendimi bazı şeyleri bilir ama hissedemez halde buldum. Ash beni sevdiğini söylüyordu. Benim Ash'im. Ama ben kendimi bomboş ve kayıp hissediyordum. Bir saatten kısa bir süre sonra birbirimizi tanımayacaktık. Birkaç yalandan, duvardan, dikenli ormandan çok daha fazlasıyla birbirinden ayrılan iki yabancı olacaktık; aramızda kocaman bir evren, bir zaman kayması ve tam bir hafıza kaybı olacaktı.