"Büyükanne," diye tereddütle başladım. "Diyelim ki... bir köpek istiyorsun."
"Asla bir köpek almam. Alerjim var."
"Alerjik olmadığını ve bir tane istediğini hayal et, büyükanne. Fakat şey... komşunun köpeğini istiyorsun."
"Bir köpek almayacağız, Elena," dedi annem.
"Kahretsin. Biliyorum. Varsayalım diyorum sadece. Şimdi, diyelim ki komşunun köpeği çok tatlı ve sen de adamı... şey, yani köpeği kendine istiyorsun."
Büyükannem, pencereden dışarı bakarken, "Eğer mümkün olsaydı, sanırım bir kedim olmasını tercih ederdim," diye yanıtladı.
"İyi. Kedi olsun o zaman. Komşunun kedisini istiyorsun..."
"Bir kedi almayacağız, Elena," dedi annem.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
6/10
Beğendi
·3 günde okudu
·2022 20. kitabı
10/10
Beğendi
·4 günde okudu
·2022 19. kitabı
"Hatırlıyorum da lanet olası bir Nazi olduğu için tahttan feragat eden bir tane büyük amcamız vardı; aslında birinin tahttan feragat etmesinin en korkunç sebebi bile olmazdı bu, değil mi?" Henry artık sandalyesinden kalkmış, elleri titreyerek bağırmaya başlamıştı. "Neyi savunuyoruz ki Philip? Ne tür bir mirası? Nasıl bir aile ki bu cinayeti, tecavüzü, yağmayı ve sömürgeleştirmeyi kabul ediyor, üstüne cilalayıp, parlatıp müzeye koyuyor ama benim kimliğim ortaya çıktığında, 'Ah, sen gey misin, hayatta olmaz, ailemizin adabına yakışmaz!' diyebiliyor? Yetti artık. Senin, büyükannemin ve bütün lanet dünyanın ağırlığının beni kısıtlamasına yeterince müsaade ettim, yeter artık. Umurumda bile değil. Adabını da mirasını da alıp götüne sokabilirsin, Philip. Bitti artık."
Yas tutmanın bir özelliği de seni sen yapan bütün o yılları, hayatını, ne varsa her şeyi tamamen ele geçiriyor ve bütün bunları söz konusu eksiklik sebebiyle o kadar acı dolu bir hale getiriyor ki bir daha hiçbir şey hatırlamak istemiyorsun. Bu yüzden de hafızanda tamamen yeni bir sistem icat etmen gerekiyor.
Kendimi, hayatımı ve bir ömürlük anılarımı Buckingham Sarayı'nın tozlu ve karanlık odalarıyla özdeşleştirmeye başladım. Duvar kâğıtlarında desen olarak pembe şakayık çicekleri olan ve tam ortaya da altından bir harp konmuş bir odaya, Bea'nin rehabilitasyondan çıktığı ve ona durumunun ciddiyetini anlaması için yalvardığım geceyi alıp koydum. Babamın son gecesini, yüzünün bir anda gevşeyişini, ellerinin kokusunu, çıkan ateşini, bitmek bilmeyen korkunç bekleme sürecini ve daha da korkuncu, artık beklemeyeceğimiz gerçeğini aldım ve bulabildiğim en geniş ve ferah odaya, balo salonuna koydum, pencerelerini perdelerle örttüm ve kapılarını kilitledim.
Ama Rio'da seni ilk gördüğüm an var ya... O anıyı alıp bahçeye çıkardım, bir akçaağacın yapraklarının arasına bastırdım, sonra da Waterloo Vazosu'na diktim. Saraydaki odaların hiçbirine sığmazdı zaten.