İnsanların mezhepler hakkında çok yanlış bilgileri var evet doğru düşünenlerde var ancak yanlış düşünen mezhepleri birer bölücü yapı olarak gören çok kişi var bu yüzden bir makale ele aldım sizlerle de bunu paylaşmak istedim
MEZHEPLER
İslâm tarihinde mezhepler, Hz. Peygamber’in vefatından sonraki ilk yüzyıllarda ortaya çıkmış; özellikle 8.–9. yüzyıllar arasında şekillenmeye başlamış ve birkaç asır içinde sistemli bir yapıya kavuşmuştur. Önemli bir nokta şudur: Hiçbir mezhep imamı, yola çıkarken “mezhep kurmak” niyetiyle hareket etmemiştir. Onlar, kendi dönemlerindeki ilmî ve toplumsal meseleleri Kur’an ve Sünnet ışığında çözmeye çalışan müçtehit âlimlerdi. Mezhepler , bu âlimlerin vefatından sonra öğrencilerinin ve sonraki fakihlerin fikirlerini sistemleştirmesiyle doğmuştur.
Bu makalede, İslâm dünyasında en yaygın olan Sünnîliğin dört büyük fıkıh mezhebini ve ayrıca siyasi-itikadî bir hareket olan Şiîliği ele alacağız. Tarih boyunca daha birçok mezhep ortaya çıkmış olsa da bu çalışma, mezheplerin tarihsel işlevlerini incelemeyi amaçladığı için yalnızca bu beş ana yapıyı ele alacaktır.
1. Hanefî Mezhebi
Kurucu: Ebû Hanîfe Numan bin Sâbit (ö. 767, Kûfe/Bağdat). “İmam-ı Âzam” unvanıyla bilinir.
Doğuş ve Yayılış: Hicrî 80’lerde Irak’ın Kûfe şehrinde ortaya çıktı.
Özellik: Re’y, kıyas ve istihsan gibi aklî delillere daha geniş yer vermesiyle bilinir.
Tarihsel Önemi: Abbâsî döneminde güçlü biçimde desteklenmiş, Osmanlı Devleti’nin resmî mezhebi olmuş, Türk-İslam coğrafyasında yaygınlaşmıştır. Günümüzde Türkiye, Balkanlar, Orta Asya ve Hint altkıtası gibi geniş bir alanda etkilidir.
2. Malikî Mezhebi
Kurucu: Mâlik bin Enes (ö. 795, Medine). “İmam Dâru’l-Hicre” olarak anılır.
Doğuş ve Yayılış: Medine merkezlidir.
Özellik: Kur’an ve Sünnet’in yanı sıra Medine