Yenildik. Demir Ökçe geldi. Sandıktan barışçıl bir zafer çıkartırız sanıyordum. Yanılmışım. Wickson haklıydı. Kalan azıcık özgürlüklerimizi de elimizden alacaklar, Demir Ökçe kafalarımızın üzerine basıp geçecek. Emekçi sınıfın kanlı bir devrimden başka bir şansı kalmadı. O zaman kazanırız ama bunu düşünmek bile içimi ürpertiyor.
O zaman tarihin sayfalarını karartan tüm diktatörlükler gibi amansız ve korkunç bir baskı yönetiminin demir ökçesi altında siz, emekçiler, hepimiz eziliriz. Bakın, böylesi bir diktatörlük için ne güzel bir isim çıktı ortaya: Demir Ökçe.
Tramvay işçileri emeklerini koyarlar. Sermayedarlar da sermaye. Emekle sermayenin birleşik çabalarıyla para kazanırlar. Bu parayı aralarında bölüşürler. Sermayenin payına kâr denir. Emeğin payına ise ücret.