Ey bir ananın rahminde büyüyen,
Bir çocuğun gözyaşında kaybolan cihan.
Nedir sebebi bu amansız koşturmacanın
Sadece toprak mı mahzunca soluklanan?
Söyle bana, bir kez bilemedin bin kez haykır!
Geçmiyor, gün geçtikçe artıyor içimdeki bu kahır.
Ya Rab, şu kücücük alemde yalnızlık bana hak mıdır!
Benim garip ruhum, meçhulde tutsak mıdır.
Ölüme fısıldar her gece benliğim,
Şu ölümlü dünyada, ben ki zaten neyim?
Ah bir uzansam toprağa boylu boyunca,
Belki o zaman diner, içimdeki bu cengim.
Ya Rab, duyuyorsun sesimi, biliyorum.
Senden tek isteğim o dur ki, artık hakk'a kavuşmak.
Ruhum param parça, yüreğim kanında boğulurken,
Bir eziyettir bana umutsuzca daha fazla yaşamak.