n
@jouskae
étagères poussiéreuses
bir kere daha deneyecek gücü kalmamış iki aşığın haline benzettim halimizi, az sonra kapı kapanacak, ağlayacağız.
mavi gri bir hayalet gibi karıştı yine insan denizine. ölüme hitaben başladığım defterin iri harflerle yazarak dolduracağım kalan sayfalarının anafikri;
ölmek: sen ne zor bir tecrübeymişsin
sen şimdi uçlarından kan damlayan kızıl saçlarının çevrelediği yüzün gözyaşlarınla ıslak, yatağına uzanmış, tavana bakıyorsundur. suzan. sevmenin seni hala yakıyor olmasına şaşıyorsundur. ben de şaşırıyorum.