Kelsey hayatının aşkını bulmayı kafasına koymuştur. JP'nin onunla flörtleşmesini görmezden gelen Kelsey arkadaş olmalarının daha iyi olacağını savunur. JP ise aralarındaki çekimle arkadaş olamayacaklarını her seferinde dile getirir. Peki hangisi haklı çıkacak?
Eğlenceli sahneleri vardı ama okumakta zorlandığım bir kitap oldu. Sürekli aynı şeyleri döndürüp duruyoruz gibi hissettim. Beklediğim kadar sevdiğim bir seri olmadı şu ana kadar. Umarım son kitabı daha iyi olur.
Lottie terfi beklerken işinden kovulunca okul borçlarını ödemek ve ailesinin evinden taşınmak için aklına gelen tek seçeneğe başvurur: Zengin bir koca bulmak.
Huxley kardeşleriyle kurduğu emlak işini yeni anlaşmalarla büyütürken bir zorlukla karşılaşmıştır: Dave Toney. Dave'in aile adamı olduğunu öğrenen Huxley hamile bir nişanlısı olduğunu söyleyince sahte bir nişanlı bulmak için işe koyulur.
Lottie'nin karakterini çok sevdim. Çok açık sözlü ve komik birisi.
Huxley işi ve kardeşleri haricinde dünyadan kopuk birisi.
Lottie'nin dünyasını sarsacağından emin olan Huxley'nin kendini geri çekmesi ve "kaba" davranması falan tipik klişe bir kitaptı ama bu eğlenmediğim anlamına gelmiyor tabiki. Çıtır çerez tatlı bir kitaptı.
JP ve Kelsey ile seriye devam.( ◜‿◝ )
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·480 syf.··
Beğendi
·2026 65. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 18 Nisan 2026 00:00
Birbirimiz İçin Yaratılmadık
Romantik komedi türünde beklentim genelde nettir: beni yormadan akıp gitsin, yer yer güldürsün ve karakterler arasındaki çekim hissedilsin. Bu kitap da tam olarak bu beklentiyi karşılayan, “rahat okunan” bir hikâye oldu benim için.
Hikâyenin merkezinde Kelsey ve JP’nin inişli çıkışlı, bol atışmalı ilişkisi var. Daha ilk sayfalardan itibaren aralarındaki o elektrik hissediliyor. Sürekli didişmeleri, laf sokmaları ve birbirlerini sinir etme halleri klasik bir “aşk-nefret” dinamiği sunsa da, bu durum kitabın temposunu diri tutan en önemli unsurlardan biri. Özellikle diyaloglar oldukça akıcı; bazı sahnelerde kendimi gülümserken buldum.
Kelsey karakteri, özgüven sorunlarıyla hareket eden, kendini zaman zaman geri plana atan bir profil çiziyor. Bu yönüyle yer yer zorlayıcı olsa da, aslında oldukça “insani” bir tarafı var. Kusurlarıyla var olması karakteri daha gerçek kılıyor. JP ise dışarıdan bakıldığında kendinden emin, alaycı ve çekici bir karakter gibi görünse de duygularını ifade etme konusunda aynı ölçüde rahat değil. Bu da iki karakter arasında sürekli bir yanlış anlama ve gelgit hali yaratıyor.
Bu gelgitler zaman zaman tekrar hissi uyandırsa da, romantik komedi türünde sıkça gördüğümüz “iletişimsizlikten doğan gerilim” burada hikâyenin ana dinamiği olarak kullanılmış. Yani olaylar büyük kırılmalardan ziyade karakterlerin duygusal gelgitleri üzerinden ilerliyor. Bu da kitabı daha çok karakter odaklı bir hale getiriyor.
Kitabın en keyifli sürprizlerinden biri ise Cane kardeşlerdi. Yan karakter olmalarına rağmen sahneye girdikleri her an hikâyeye enerji katıyorlar. Açıkçası serinin devamı için merak uyandıran en güçlü detaylardan biri olduklarını düşünüyorum.
Anlatım dili oldukça sade ve akıcı. Sayfalar hızlı ilerliyor, okurken yormuyor.
kronolojik olaylar dizisi. yazarın kattığı hiçbir şey yokTarih-Araştırma
60. sayfaya kadar dayanabildim. ilk icat edilen hisse akarbantından başlayıp sırasıyla olayları yazmış ama ben bu bilgilere chatGPT'den de ulaşabilirim; yazarın kendi fikri yok, olmuş olayları sırasıyla yazmış.
yazın dili de berbat. propaganda kitabı gibi objektiflikten uzak. ek olarak aşırı gereksiz bilgiler veriyor; ben ne yapayım JP Morgan'ın ingilterede köşk satın alıp çiftlik hayatına nasıl adapte olduğunu?
keynes ve dönemin ekonomistleri hakkında 3 5 bir şey öğrendim ama fiyat-performans işi değil, daha düzgün bir kitaptan okurum buhranı.
UzunDuygu ve Düşünce
JP çok tatlı bir karakter, sırf onun için okudum diyebilirim.
Kelsey'nin kompleksleri beni yordu.
kitap çook uzundu, boş konuşmalar sırf sayfa doldurmak için yazılmış çok fazla metin vardı.
çok boş vaktiniz varsa okunur beğenmedim diyemem sadece daha kısa olabilirdi. :/
Uzun inceleme ve Graeber temelli Marx eleştirisi
ChatGPT'den İngilizce metnimi Türkçe'ye çevirttim:
---
“...Marx ne bir fanatikti ne de bir fırsatçı—o, Batı insanlığının çiçeklenmesini temsil ediyordu...” (Fromm 69). Erich Fromm bu cümleleri söylerken, kitabı boyunca Marx’ın hem kendisini hem de düşünsel kimliğini bütünsel ve derinlikli bir anlayışla ele almayı hedefler. Marx tartışmasız şekilde tüm zamanların en büyük filozoflarından biridir. Onun insan anlayışı her anlamda insan zihnini aşar ve Fromm bunun farkındadır. Sadece Erich Fromm değil, çoğu insan da Marx’ın popüler düşüncelerinin siyasetçiler, iktisatçılar vs. tarafından büyük ölçüde çarpıtıldığını kabul eder. Bu nedenle, Fromm, Marx’ı merkezine insanı koyan iyi yapılandırılmış ve doğru bir bakış açısıyla aktarma görevini üstlenir. Ancak Marx’ın fikirleri içinde bazı problemler mevcuttur.
İlk olarak, Marx’a yöneltilen iki ana eleştiri vardır: Birinci eleştiri, Marx’a göre insanın en büyük güdüsünün para ve konfor olduğunu öne sürer. Bu eleştiri, Marx’ın insanı yalnızca maddi yönleriyle açıklamasının, insana dair eksik bir portre sunduğunu savunur (Fromm 1). İkinci eleştiri ise geç kapitalizm argümanlarını içerir; buna göre insanlar yaşamlarını sürdürebilmek için çalışmak zorundadır ve ekonomik büyüme ile verimlilik için kendi eylemlerinin ardında bir inisiyatif gücüne sahip olmalıdırlar. Fromm, kitabı boyunca birinci eleştirinin sahte olduğunu anlatır.
Marx fikirlerini sunarken “maddi temel” (Fromm 9) ifadesini kullanır. Maddi temeller, insanların yaşamlarını sürdürebilmeleri için gerekli temel maddi koşullardır; bu kavram Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinin ilk seviyesine benzer. Her ne kadar insanlar maddi temellerden etkileniyor olsa da Marx, insanların tamamen dış koşulların kölesi olmadığını kabul eder. Marx’ın tarih anlayışı, insanları ve