juji
@jujii
11 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·96 syf.·
2020 9. kitabı
(spoiler)
çocuğunun aşık olduğu adamdan olduğu yazdığı yerde bir yutkunamadim, durakladım. ıstemsizce gözlerim doldu. kürk mantollu madonnada olduğu gibi. orada da raif efendi yıllar sonra çocuğundan haberdar oluyor. aynı duyguya orada da kapılmıştım.
aşık olduğu adama aşkını ilan etmemesindeki naiflik de ayrıca etkiledi beni. o kadar çok iç burkan detaylar var ki; bir insan anca bu kadar okuduğunu hissedebilir. (johann'ın r.yi tek bir carpışmayla tanıması, ama aşık olduğu adamın bir defa bile hatırlamaması, montuna para sıkıştırması vb.)
onun dışında r. aşık olduğu adamı suçlamadığını söylüyor ve ona aci çektirmek istemiyor. ama aslinda tam da bu mektubu yazmakla, ona tüm bu bilgileri vermekle onu fazlasıyla suçluluk duygusunun içerisine sürüklüyor. evet adam belki yıllarca r.ye karşı bir duygu beslememiş, onu hiç tanımamış, tanıyamamış, ona karşı duyguları olmamış. ama bu onun duygusuz olduğu anlamına gelmez. bence herkes böyle bir mektupla karşılaşsa istemsizce o suçluluk duygusuna kapılabilir. çünkü peşini bırakmayacak düşünceler olur. mesela eğer çocuğundan daha önce haberi olsaydı belki şu an hala hayatta olabilirdi o. yada çocuğuna daha güzel bir hayat sunabilirdi. yada ilk önce r.yi hatırlayabilseydi, onun ona karşı olan aşkını farkedebilseydi belki her şey daha farklı olabilirdi diye suçlayabilir kendisini. en azından ben böyle düşünüyorum.
r.nin annelik duygularının çok da geliştiklerini düşünmüyorum. aşkından dolayı (yada her neyse bu) anneliğini bile içten gelerek yapmamış bence. fazlasıyla bencil davranmış. annelik böyle olmamalı.
örn. a.) „fakat o çocuk benim icin her şey demekti, çünkü sendendi, ikinci bir sen’di, ama aynızamanda da artık sen değildi, yani o mutlu, o kaygısız, elimde tutmayı artık başaramadığım sen degildi, onun yerine – böyle
