İngiliz fizikçi John Michell 1783 yılında, sadece Newton mekaniğinden yola çıkarak, yeterli ölçüde yoğun ve kütleli bir yıldızın ışığının kaçamayacağı yeğinlikte bir kütleçekim alanına sahip olacağını öngörmüştü. Bugün bu tür cisimlere kara delik diyoruz, çünkü bu cisimlerden hiçbir şey kaçamaz.
Tüm gözlemciler ne hızla hareket ederlerse etsinler ışık hızını aynı ölçmeliydiler. Bu basit fikir, kütle ile enerjinin denkliği (E=mc^2) gibi çığır açıcı sonuçlara yol açtı. Işık hızının yüzde 90'ıyla yol alan cisim durgun kütlesinin iki katına ulaşır. Cisim asla ışık hızına ulaşamaz, çünkü ulaştığında kütlesinin sonsuz olması gerekir.