julien
@julien
Genre: Fiction, Humour, Satire
Influences: Auster, Botton, Beigbeder, Myself, any episode of Community
101 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Flaubert’le Amsterdam’ı, Humboldt’la Madrid’i gezmek, Edmund Burke ve Eyüp’ü yanınıza alarak Sina Çölü’nü aşmak, Van Gogh’ın ünlü tablolarını yaptığı yer Provence’yi bir de onun rehberliğinde dinlemek; abilerim ablalarım, elimde gördüğünüz sadece 22 liralık bu kitapla hepsi mümkün..
Başlarda kitap ne kadar iyiyse, ortalarından sonra 3-4 kat güzelleşiyor. Gittiği her yerde daha gezip görmeden hediyelik eşya dükkanına dalanlar, uzun süre düşlediği tatilden hayal kırıklığı ile dönenler, güzel bir manzarayı sadece “güzel bir manzara” şeklinde tanımlayanlara reçetelerini yine Alain de Botton veriyor. Okumayan pişman...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uzun zaman sonra bi kitap üstüne bu kadar çok not aldım. Alain de Botton’un başlattığı “Hayat Okulu” projesine dair okuduğum 2 kitapta da 2’de 2 oldu (Diğeri “Cinselliğe Nasıl farklı Yaklaşırız”dı), baskıları tükenmeye başlamış, bu öğle arası sipariş verin derim: kisa.link/LCIG
Kitapta pek çok ilham verici hikaye var, birini paylaşıyorum:
“Richard Reynolds’u ele alalım. Londra’nın yeşil alanı çok az olan bir yerinde, bir gökdelende yaşıyor. Birkaç yıl önce evinin yanındaki geniş kamu arazisini temizlemeye, insanların yere attıkları tüm sigara izmaritlerini toplamaya başladı. Daha sonra bazı bitkiler ekti. Zaman geçtikçe hangi bitkilerin yaşadığını, hangilerinin toprağa uymadıklarını öğrendi. Bazen vandallar bu bitkilere zarar verdiler. Bazen de yerel görevliler böyle bir şeye hakkı olmadığını söylediler. Ama o bölgede yaşayan halk ilham alıp ona katıldı. Sonra bu hareket, bölgedeki başka alanlara da yayılmaya başladı ve hatta trafiğin ortasında bir refüje bir dizi lavanta ektiler. Zaman geçtikçe Reynolds’un yaptığı iş kulaktan kulağa yayıldı ve Reynolds başa bölgelerde de insanların aynı şeyi yaptığını öğrendi. Artık “gerilla bahçıvanlar” hareketi kurulmuştu ve bu hareket tüm şehre yayılmıştı. Bir süre önce Londra’nın büyük alışveriş merkezlerinin birinin önünden geçtim ve vitrinlerde Reynolds’un yüzünü gördüm. Büyük bir mağaza, “Gerilla Bahçıvanlar” kitleri satıyordu. Reynolds’un ektiği tohumlar serpiliyordu, hem de birden fazla şekilde…”
True Story: kisa.link/LCIN
