İnsanın kendine objektif, gerçekçi ve dürüst bir gözle bakması, davranışlarını değerlendirebilmesi yani kendini tanıyabilmesi.. Başkalarındaki yanlışları, eksikleri ve problemleri görmesinden daha zordur.
"Kendini tanımak" kişinin tamamen tek başına, kendi dışında birinden yardım almadan gerçekleştirebileceği bir süreç değildir.
Zaten bu yüzden hepimiz başkalarının bizim hakkımızda ne düşündüğünü merak ederiz. Bu merakın temelinde aslında kendini tanıma ve bilme isteği yatar.
“ Asla kin tutma. Kin, öfke, nefret gibi duygular seni hem ruhen, hem bedenen, hem de psikolojik olarak hasta eder. Ders al ve yoluna devam et. İlahi plana güven. Herkesin yaptığı iyilik ve kötülük kendinedir.”
“ Gerçek sevgi güven ister ve güveni oluşturansa dürüstlüktür. Kendini ya da başkalarını kandırdığın zaman karma borcu yaratırsın ve unutma ki herkesin yaptığı iyilikte kötülükte kendinedir. Bir gün mutlaka başka bir surette karşına çıkar. Unutma.”
“ Özgüven doğuştan sahip olduğumuz bir duygu değildir. Sonradan edinilen bir kavramdır. Çocukluğumuzda büyüklerimizin davranış biçimleri bu duygumuzu iyi veya kötü yönlendirir.”
“ Kimse sana gelip, "Sen buraya fazlasın, sen burada harcanıyorsun, gel şurada senin yetenekleri- ne, zevklerine çok daha uygun bir iş var" demeyecek.
Onu sen bulacaksın, söküp alacaksın.
Kendini tanı. Çünkü gerçekte kimse seni ta- nımaya vakit ayırmayacak. Kimse seni keşfetmeye uğraşmayacak. Sen kendini keşfedeceksin...”
Anonim