"Yalnızca insanlar var, sonsuza dek bölünmüş insanlar."
"Onları bölen günah," dedi imparator.
"Günah mı?" dedim.
Günah mıydı? Yoksa delilik mi? Yoksa başka bir şey mi?
"İnsanları aynı yapan şey yoksulluk; her şey, en büyük zenginlik bile insanların elinde yoksul. İnsanların bedenindeki ya da zihnindeki yoksulluk daima aynı anda hem bedende, hem zihinde, bu da onları hasta ve deli etmek zorunda."
"İnsanlara baktığımda, mutsuz insanlara bakıyorum. Bunlar, çektikleri azabı sokağa taşıyan ve böylece dünyayı, tabii ki gülünesi bir komediye çeviren kişiler. Bu komedide herkesin zihinsel ve bedensel tümörleri var, ölümcül hastalıklarından bir nevi zevk alıyorlar... Gözetlenmediklerine inandıkları zaman daima kendilerinden kaçıp kendilerine koşuyorlar. "