Acının azalışı tıpkı bir dalganın geri çekilmesi gibidir. Böylece her şey yeniden doğabilir ve yeniden inşa edilebilir. Tüm bunlar sevginin günü sayesinde mümkündür.
"Herkese veda ettim. Herkesi terk ettim. Her yerden gittim, kendimden kurtulamadım. Zihnimin içindeki seslerden, koltukta oturup karşı sandalyede kendimi izlemekten kurtulamadım."
"Gün bitince, herkes gidince ve sarılmak için uzandığın bütün kollar seni itince beni anımsa. Ayağına taş değmesin ama düş. Kaldırmak için uzanmayan her el benim."