sonfecimiyav

sonfecimiyav
@jwcrnsa
İnsanın Acısını İnsan Alır
artık ölülerimizin ışıksız gözlerinden değil güneşle yunmus pencerelerden bakmak istiyoruz dünyaya.cigerlerimiz soldu daglardan kopali.evimiz gokyuzuydu sizden önce.bahcelerimizi yeniden kurmak istiyoruz.gocersek biz istedigimiz icin gocelim.olecegimiz yeri biz secelim.bu ruzgar bizim türkülerimizi de taşısın.sokaklarimizdan çekin soğuk golgelerinizi. avlularinizda asker gormekten bıktık artık. bulutların sesini unutturdu ucaklariniz. cocuklarimizin evdeki boşluğu mezar taşlarından da büyük. kadınlarımız kulden yatakta yatmaktan bembeyaz kesildi.olerek değil yaşayarak cogalmak istiyoruz. ... iyi olmaktan bu kadar korkmayin.bir kez olsun sevgi ile bakmayi deneyin dünyaya. hiçbir halk sonsuza dek efendi,hiçbir halk tutsak olarak yaşayamaz. baris hepimizi onurlu ve özgür yapacak tek olanaktir. çıkarın kulaklarımızdan körlüğün tikaclarini... 1996
Alıntı
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
İnsanın Acısını İnsan Alır
kimse yaşamadan bilemezdi elbet,nereye, neden giderse gitsin, tüm yolculukların insanı çocukluğuna götürdüğünü. geçmişini bir mühür gibi gözlerinde ve adımlarinda taşıdığını insanın.
Sayfa 10
Alıntı

sonfecimiyav

, 1000Kitap'a katıldı.