İnsanlık gözleri olmadan yaşamaya başaracaktır, ama o zaman da insanlık olmaktan çıkacaktır, sonuç ortada, içimizde hangimiz hâlâ eskiden olduğu kadar insan olduğunu düşünüyor?
...insan aklının ne kadar karmaşık olduğunu asla tam olarak anlayamadığımızdan, bu kadar özgür alışkanlıkları olan bu genç kızın annesini ve babasını bu denli acı çekecek ölçüde seviyor olmasını -bu ikisi arasında hiç çelişki olmadığını, vaktiyle de olmadığını ileri sürmek o kadar güç olmasa da- yadırgayabiliriz.
...işte uygarlığın kusuru bu, evimizin musluğundan akan suyun rahatlığına alışıyor ve bunun olabilmesi için dağıtım vanalarını açıp kapatan birilerine, elektrik enerjisi ile çalışan barajlara, suyun debisini ve rezervini düzenleyen bilgisayarlara ihtiyaç duyulduğunu ve bütün bunlar için gören gözler bulunması gerektiğini unutuyoruz.