İlk incelememiz bu derece kıymetli bu derece dehşetli bir kitaba denk geldiği için bir garip duygular içindeyim. Garip derken yalnız ilginç, tuhaf değil biraz da hüzünlü biraz da savrulmuş gibiyim. Bir alıntı yapmak istiyorum. ''Gerçek şu ki hayatın hiçbir anlamı yoktu''. Büyük yazar Lev Tolstoy bu kitabında biraz hayatını ama çokça düşüncelerini, sızılarını aktarıyor. Yani varoluşsal sancılarına bizleri de ortak ediyor. Ben neden varım ? Ne yapıyorum ? Bütün bu olan bitenin bir anlamı var mı ? Var ise o anlam ne? Sevgili okur, insanlar doğar, büyür, kuşları ağaçları seyreder, yuva kurar, çalışır, hedeflerine, hayallerine ulaşmak için uğraşır durur. Yani yaşam da bir çark vardır. O çarka kendinizi kaptırır ve sizde döner durursunuz. Tabi elveda diyene kadar. Durum böyleyken işte bazı ''şanslı'' kimseler o çarkı durdurmaya çalışır başaramasa bile yavaşlatır. Bu nasıl olur diyecek olursanız bilgi ve düşünce ile olur. Yazar kitabında ''büyük bilgi büyük keder getirir'' der. İşte tam da bu yüzden cehalet mutluluktur. Velhasıl yazar bir anlam arayışı içinde. Çocuklarıma aileme bakıyorum, yazılar yazıyorum vs ama bunun sonunda ne olacak. Eğer ölüm gelip her şeyi bitirecekse bunların ne anlamı var. Yazar bu arayışını önce bilim ve düşünce ile çözmeye çalışır. Felsefecileri, matematikçileri ve kendisine katkı sunacak bütün bilgileri araştırır. Uzun araştırmalardan, tartışmalardan sonra mantıken bir sonuca varamaz. Yani bir anlam elde edemez. En sonunda devreye ''inanç'' girer. İnançları biraz biraz anlam katmıştır ama bu seferde inançları ile mantığı çatışmaya başlamıştır. Ve nihayetinde inanç ile mantığın örtüşmesi gerektiği düşüncesine son verir. Zaten öyle değil midir? Mantık ve düşünce açıklar, inanç anlamlandırır. Hayatınız da inanacağınız şeylerin olması, bir nebze de

İtiraflarımLev Tolstoy · Karbon Kitaplar · 201729,4bin okunma