eren

eren
@kacamazsin
Ama size şunu söyleyeyim canım, karanlık bir insan, aptal bir insan olsam da, ne yazık ki benim de başkalarındaki gibi bir kalbim var.
Sayfa 75
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Biz insanlar, kaygı ve telaş içinde yaşayan biz insanlar, gökteki kuşların kaygısız ve masum mutluluğunu da kıskanmalıyız.
Sayfa 25
O toplum ki kendini asıl yaşatan çiftçinin, kömürcünün, arabacının, marangozun, işçinin dertlerini kendine dert etmez, hiçbirine acımaz. O toplum ki acımasız bencilliği içinde, daha fazla iş, daha fazla çıkar elde etmek için, emekçi insanların gençlikteki gücünü kıyasıya sömürür; zavallılar yaşlandıklarında ya da hastalandıklarında, ellerinde avuçlarında bir şey kalmadı mı, iş başında sabahladıkları günler, gördükleri o kadar önemli iş unutulur. Bütün bunlara karşı toplumdan aldıkları yegane ödül, açlıktan ölmektir.
Sayfa 162
Şahsen, başka uluslarda eşitliğin ve doğruluğun en küçük bir izini bile görüyorsam kör olayım. Bir soylu, bir para babası, bir tefeci, kısacası, hiçbir şey üretmeyen ya da devlete yararsız süsler püsler yapıp satan kişi, önemli bir iş yapmaksızın bolluk içinde güle oynaya yaşarken; öteki tarafta işçinin, arabacının, demircinin, marangozun, çiftçinin, bir lokma ekmek için durmadan çalışıp çabalaması, bunca alınteriyle, yük hayvanlarının bile zor katlanacağı yoksulluk içinde yaşaması hangi adalete sığar?
Sayfa 161
Herkes, hiçbir şeyleri olmadığı halde aynı zamanda zengindir. Dünyada kaygısız, huzurla, sevinçle yaşamaktan daha büyük zenginlik olabilir mi?
Sayfa 160