Kendinin sonuna geldiğinde nereye gidersin? Ne yapmış olursan ol, yine de sevileceğini bildiğin yer neresi? Bütün kaygılarını nereye bırakabilirsin? Güçlü olmak zorundaymış gibi hissetmediğin yer neresi? Dinlenmek için nereye gidebilirsin? Her zaman ait olduğun yer neresi? Hayatının büyük kısmını kaçarak geçirmiş olsan bile geri dönebileceğin yer neresi?
Aklıma gelmişken söyleyeyim: Eserlerimi tasarlayıp ,nasıl kaleme alacağım konusunda hayaller kurmak ,oturup onları yazmaya başlamaktan daha çok hoşuma gidiyordu,ama tembellikten değildi bu doğrusu.Nedendi acaba ?
Ben bilmedim şebabımın en hoş zamanını,
Sen bilmedin meâlini hubb u meveddetin.
Hicrinde anladım o baharın hazânını
Gül-gonca-i ümidimi soldurdu firkatin...
Serab-ı Ömrüm