Kaç kişinin böyle hissettiğini, kelimelerden büyülenmiş halde bir kitabın içinde sıkışıp kalmayı ve orada her şeyi unutmayı istediğini sık sık merak ederdi. Kaç kişinin kitapların içinde kendi hikayesini bulmayı umut ettiğini, anlamak için çaresizce çırpındığını. Ama yine de Deya kaç kitap okursa okusun, kendisine kaç masal anlatırsa anlatsın sonunda yalnız hissediyordu. Hayatı boyunca kim olduğunu, nereye ait olduğunu anlamasını sağlayacak bir hikaye aramıştı..
ey kara cübbeli, senin gündüzün gece;
taş atma dünyayı bilmek isteyenlere.
onlar Yaradan'ın sanatı peşindeler:
senin aklın fikrin abdest bozan şeylerde.