Kader Boğdu
@kaderbogdu
Minimalist
Şu anda okuduğu kitaplar
Önemli olan kötü bilinmek değil, vicdanın rahat olmasıdır. 
Reklam
Modern çağın insanı sürekli bir şeylere yetişmeye çalışıyor: daha iyi bir hayat, daha fazla başarı, daha kusursuz ilişkiler… Fakat bütün bu koşuşturmanın içinde insan gerçekten yaşamayı biliyor mu? İşte Zygmunt Bauman, “Yaşam Sanatı” eserinde tam olarak bu sorunun peşine düşüyor.
Bauman bu kitapta klasik kişisel gelişim anlayışından çok uzak bir yerde duruyor. Okuyucuya “şunu yap mutlu ol” demiyor; aksine modern dünyanın bireyi nasıl yalnızlaştırdığını, tüketim toplumunun insanı nasıl sürekli eksik hissettirdiğini ve özgürlük kavramının bile nasıl bir yük hâline geldiğini anlatıyor. Kitabı okurken birçok yerde kendinizi sorgularken buluyorsunuz.
Eserin en sevdiğim yönlerinden biri ağır sosyolojik konuları bile günlük hayatın içinden örneklerle anlatabilmesi oldu. Özellikle ilişkiler, mutluluk arayışı ve bireyin toplum içindeki savruluşuna dair yaptığı tespitler oldukça etkileyiciydi. Altı çizilecek cümlelerle dolu bir kitap olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
“Yaşam Sanatı”, hızlı okunup geçilecek bir eser değil. Sindirerek okunması gereken, okudukça düşündüren ve insanı kendi hayatıyla yüzleştiren bir kitap. Modern insanın ruh hâlini anlamak isteyen herkesin mutlaka şans vermesi gereken eserlerden biri.
Bazı kitaplar vardır; yalnızca bir hikâye anlatmaz, okuyucunun zihninin en karanlık ve en derin köşelerine kadar girerek onu kendisiyle yüzleştirir. Mark Twain’in “İnsan Nedir?” eseri de tam olarak böyle bir kitap. İlk bakışta sade bir sohbet metni gibi görünse de içerisinde insan psikolojisinden sosyolojiye, ahlak felsefesinden özgür irade tartışmalarına kadar uzanan oldukça yoğun düşünceler barındırıyor. Fakat kitabın en etkileyici tarafı, bütün bu ağır konuları okuyucuyu yormadan, son derece akıcı ve doğal bir sohbet havasıyla anlatabilmesi.
Eserde genç adam ile yaşlı adam arasında geçen diyaloglar aslında yalnızca iki karakterin konuşması değil; insanlığın yüzyıllardır kendi içinde yaptığı büyük tartışmanın bir yansıması gibi. Özellikle kitabın en güzel taraflarından biri de bu sohbetlerin yapay bir felsefe dersine dönüşmemesi. Mark Twain, bol örnekler üzerinden ilerleyerek soyut kavramları oldukça somut hale getiriyor. Bu yüzden okurken kendinizi yalnızca bir kitabın içinde değil, uzun zamandır düşündüğünüz ama cevaplandıramadığınız soruların ortasında buluyorsunuz.
Kitap boyunca insanın özünde ne olduğu sorusu sürekli farklı açılardan ele alınıyor. İnsan gerçekten özgür müdür? Davranışlarımızın temelinde ahlak mı vardır, yoksa çıkarlarımız mı? İyilik dediğimiz şey gerçekten karşılıksız olabilir mi? Twain bu soruların hiçbirinden kaçmıyor. Aksine okuyucuyu rahatsız edecek kadar dürüst bir şekilde insan doğasını sorguluyor. Özellikle insanların düşüncelerinin ve davranışlarının temelinde çoğu zaman kişisel tatminin bulunduğunu söylemesi oldukça çarpıcıydı.
Eserin bir diğer güçlü yanı ise insanı diğer varlıklarla kıyaslayarak ele alması. İnsan aklıyla övünen bir canlı olsa da Twain, insanın zaaflarını, bencilliğini, kibirini ve toplum içindeki ikiyüzlülüğünü sert
Reklam