Ama günahına altın kaplat da gör, adaletin güçlü, uzun kılıcı bir şey yapamadan kırılır. Bir de sen o günahı paçavralara sar, bir cücenin saman çöpü bile onu deler.
Kendi başına acı çeken, ruhunda acıyı daha fazla duyar,
Çünkü geridedir her türlü tasasız şeyler,
Geçmişte kalmıştır mutlu bakışlar.
Ancak acının ortağı, dayanmanın dostu varsa,
Ruhun da çilesi hafifler.
Ah keşke soyluluk, unvanlar, görevler
Yalan dolanla kazanılmasa da,
○ yüce onur, onu taşıyanın erdemleriyle ortaya çıksa!
Kim bilir şimdi başı açık kaç kişi şapka giyerdi o zaman!
○ zaman emreden kaç kişi emir alırdı acaba!
○ zaman gerçek onur tohumundan toplanıp alınmış
Kim bilir kaç yoksul köylü çıkardı ortaya!
Acaba ne kadar onur toplanırdı
Samanların altından, zamanın çöplüğünden
Işıldasınlar diye yeniden.