Şöyle ya da böyle her ilişki bitmek zorunda. Ömür boyu garanti diye bir șey yok. Güneşin batışını görmekten üzüntü duyduğun için doğușunu izlemekten zevk almayı reddetmek gibi bir şey bu.
Yaşamın büyük paradokslarından biri de insanın benlik bilincinin kaygıya yol açmasıdır. Birleşme, bu bilinci bertaraf ederek kaygıyı kökünden söküp atar. Aşık olan ve mutlu bir birleşme durumu yaşayan bir insan kendi benliğini düşünmez çünkü sorgulayan yalnız ben (ve ona eşlik eden yalnızlık kaygısı) biz duygusu içinde eriyip gider. Böylece insan kaygıdan kurtulur ama kendisini de yitirir.