kaderbaytekin
@kaderdeoku
lisans
Aşkale
33 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sevgili Kafkanın okuduğum son kitabı oldu.K. Kimsenin nasıl olduğunu tam olarak anlayamadığı bir atama ile görevlendiriliyor. Şatonun kurduğu sistemin belkide bir çok hatasından yalnızca biri bu atama. Bay kadastrocu atandığı köyde sistemin sıkıntılı olduğunun canlı bir örneği gibi dolanıyor. Dolayısıyla köylü pek hazzetmiyor kendisinden. Sorgulayan ve zorlayıcı sorular soran Bay K. Şatodan birilerine ulaşmaya çalışırken köyden bir çok kişiyle ilişki kuruyor.
Ve karşılaştığı her kişi ya da olay adeta bir sembol. Olagelen durumları mantık zemininde düşününce kitap asıl amacından uzaklaşıyor. Kafka belliki bizi rahatsız etmek istemiş. Dar mekanlar karanlık ve havasız ortamlar. Soğuktan yenik düşen zihinler sizi o kadar rahatsız ediyor ki. Adeta uyuşmaya başlıyorsunuz. Ne acı ki kitap bitmemiş. Ve ne desem belki de gerçeğinden çok uzakta kalacak.
Dava Sevgili Kafkanın okuduğum üçüncü kitabı. Eğer Kafka okumak istiyorsanız Dava Ve Şato kitaplarını en sona bırakmanız gerekiyor bana kalırsa. Kafkayı tanımadan kitaplarını okumakta sıkıcı gelebilir. Kafkaesk tarz distopik eser gibi kavramları inceleyip ardından kitap okumaya geçmek yaptığınız okumayı daha anlamlı hale getirecektir. Dava kitabında Josef K. Yer yer Kafka yer yer toplumun alt veya üst kesiminden herhangi biri. Ne olduğunu bilmediği bir Dava ile bir anda hayatı allak bullak olan K. Truman Şov ve Uyumsuz filmlerini andıran olaylarla karşıya karşıyadır. Kurmaca olan adalet sistemi bana kalırsa toplumu sindirme ve tek tipleştirme için uydurulmuş davalardan besleniyor. En alttan en üste doğru aktarılan bilgi alışverişi imtiyaz ve adam kayırma ile oluyor. Josef K. Oldukça masum olarak takılıyor bu ağlara olayı tam olarak anlayamadan yem oluyor sisteme. Sisteme karşı gelip eleştirerek kendi sonunu daha da çabuk hazırlıyor.
Kitabı ikinci kez okuyorum. Üçüncü kez de okurum gibi geliyor. Ülkeler insanlar değişsede bazı toplumsal yanılgılar değişmiyor. Namus belasına gardaş döktüğümüz kan bizim diyor hani şarkıda. Kitabı okuduktan sonra şarkıyı dinleyip Santiago Nasarı düşündüm. Sonra şunlar geçti aklımdan Öğrenemedim gitti , öğrenemedim gidecek , acaba oyunlar mı yalan , oyunlar mı gerçek... Bilinçli birey tek başına faydalı olabilir, fakat bilinçli bir topluluk oluşturamaz… içinde asgari düzeyde de cahil ve ahmak birey barından topluluklar göz göre intihara sürüklüyor kendisini aslına bakılırsa. Ortada bir topluma rağmen işlenen bir cinayet var. Bu cinayetin namus meselesi sebebi ile işlenmesinde sorun görmeyen bir kesim var. Aslında yanlış insanın öldüğünü düşünen başka bir kesim de var var da var. Kitap sonuna geldiğiniz de dönüp ilk beş altı sayfayı tekrar okutuyor size. Dil kullanımı ve üslûp harika. Okuyun efendim. Ülkesi olmayan bir eser.
Denizlerde Ağlarmış ve Uzak Noktalara Doğru kitapları için;
Her gün gelip geçtiğiniz parkın, simit aldığınız simitçinin veyahut bindiğiniz otobüste karşılaştığınız garip tipli birinin öyküsünü yazdığınızı düşünün. Hayatın aynı düzlemdeki halleri değilde orasından burasından ama hep en içinden yazılan öyküler okudum. Kitaplarında kendi imge dünyasını oluşturmasını da beğendim.Yeni tanıştım kendisiyle Cemil Kavukçu’nun ve ince bir ruhu var bana kalırsa. Öykülerini erkek karakterler üzerinden işlese de genelde, incitmemeye öykü olsa dahi yanı yerde olana arka çıkmaya harcanan çabayı hissettim. Dili anlaşılır ve açık. Yalnız anlatımı güçlü kılmak için ya da bilmem hangi sebeplerden dolayıdır sık sık parantez kullanma gereği duymuş. Akıcılığı olumsuz etkileyen bu durum bana kalırsa pek profesyonel değil.
Katıldığım okuma grubunda denk geldiğim bir kitap. Yazarın bir kaç kitabını daha okudum. Okuduğum ve okuyacağım son kitabı seni feda etmeyeceğimdir. Ben ne okudum diye soruyorum kendime bir roman mı, hikaye mi, veyahutta otobiyografi mi. İçeriği bir muamma efendim. Sevgili yazar günümüzün popüler kavramı olan çocukluk travmalarının alt yapısını oluşturduğu bir çeşit deneme yazmış diyebilirim. Fakat amacı bu olmadığından dolayı akıcılığı yitirmiş metin. Oldukça derin konulara yüzeysel açıklamalarla nokta koyup yine aynı yüzeysellikle bir çok kez kendisini yinelemiş. Dolasıyla burayı okumuştum diyorsunuz sık sık. Kitap sıkıcı hale geliyor. Ara ara kendisine yöneltilen eleştirilere de cevap verme gereği duymuş ki bu da aslında kitabın kabul görmeme endişesi taşıdığı düşüncesini hissettirdi bana. Kısaca bu kitap bana kalırsa roman olamamış.
