kıyısında durmakla içine düşmek arasında kaldığın uçurumların çokluğuna şaşırmışsınızdır.
öylece durmaya karar veriyorum.
içimdeki canavarları, beklemenin şehriyle besliyorum.
Günler değişmeye, upuzunmuş gibi görünen bu yolsa her geçen gün daralmaya devam edecek, yaşamaya mecbur olduğumuz tüm insan ilişkilerinde küçük sevinçlerden hep medet ummaya çalışacağız. Ve bu yolun bir yerinde hiç beklemediğimiz bir anda bir hayaletin ya da şehrin tutsağı olduğumuzu anlayacağız.
Her şeyle savaşamazsın. Her konuda en iyisini yapamazsın. Her zaman mantıklı davranmak mümkün değildir. Bazen akışına bırakmak gerekir. Bazen savaşmak yerine yenilmek gerekir, huzurlu olabilmek için.