Kendimi bütün sessizliklerin, sıkılmaların, bunalmaların en birinci sorumlusu sayarım. Sanki sessizlik pek münasebetsiz bir durum ve külliyen benim ayıbım.
Son zamanlarda bir geçmişi özleme huyu çıktı bende. Doksanlar, ikibinler, beş sene önce falan derken, iş geçen aya kadar geldi. Bugün evvelsi günü özlüyorum neredeyse. Geçen gece buldum sebebini, sen geçmişte kalınca dün bugünden daha yakın oldu sana, bu yüzden gözüme daha güzel geliyor.