Kadriye Demiroğlu

Burada düşünmek bile bazen lüks gibi.Varoluşsal konuşmak için önce faturayı ödemiş olman gerekiyor.İnsanlar bu topraklarda o büyük soruları yaşıyor aslında.Ama kelimeyle değil,yükle.Cümle kurarak değil, sabah kalkarak."Neden" diye sormadan da o sorunun içinde yaşanıyormuş, burada öğreniyorsun.
Reklam
Çünkü bazen insan güçlü olduğu için değil,başka seçeneği olmadığı için devam eder.
Gidersem büsbütün kaybolacağım.Üstümde eşelenerek yere düşmüş bir anahtar gibi kumla örtecekler beni.Bir döneceğim eve geri giremeyeceğim.Bu yüzden bir fırtına bekliyorum,birden çıkacak kumları tozarak bembeyaz karanlığı dağıtacak,on kilometreden adalar pırıl pırıl ortaya çıkacak.
Asık suratlı oldum.Biriyle konuşurken gözlerimi kaçırıyorum.Sahil tarafından değil,karşı kaldırımdan yürüyorum.Fark ediyorum ki son zamanlarda az müzik dinliyorum,çok rüya görüyorum.
Mayıs güneşini bekliyordum yine,bak bu hiç değişmedi.Dünyanın bir ucu desen gider miydik bilmiyorum ama isterdik bir an bunu.