Burada düşünmek bile bazen lüks
gibi.Varoluşsal konuşmak için önce faturayı ödemiş olman gerekiyor.İnsanlar bu topraklarda o büyük soruları yaşıyor
aslında.Ama kelimeyle değil,yükle.Cümle kurarak değil, sabah kalkarak."Neden" diye sormadan da o sorunun içinde yaşanıyormuş, burada öğreniyorsun.
Gidersem büsbütün kaybolacağım.Üstümde eşelenerek yere düşmüş bir anahtar gibi kumla örtecekler beni.Bir döneceğim eve geri giremeyeceğim.Bu yüzden bir fırtına bekliyorum,birden çıkacak kumları tozarak bembeyaz karanlığı dağıtacak,on kilometreden adalar pırıl pırıl ortaya çıkacak.
Asık suratlı oldum.Biriyle konuşurken gözlerimi kaçırıyorum.Sahil tarafından değil,karşı kaldırımdan yürüyorum.Fark ediyorum ki son zamanlarda az müzik dinliyorum,çok rüya görüyorum.