Bizim halkımız binlerce yıldan bu yana yoksulluk çekmiş, ezilmiş, çiğnenmiş, bütün insan olma gücü elinden alınmış bir halktır. Böyle bir halk değil başkaldırmak, korkusundan gözünü bile açamaz.
Hayat hep ihtimal ve tesadüf dolu. Cazibeli bir tesadüf bizi sevgiye götürdüğü gibi, daima takip eden tesadüfler, ihtimaller de onu bütün varlığıyla mahvedecek bir uçuruma kaydırıveriyor.
Evlenmenin o kadar sevinçli olmasına karşı ayrılmanın ıstırabı sadece hayat arkadaşından mahrum kalmak değil. Bu tıpkı kar çığı gibi. Ayrıldığı noktadan itibaren büyüyen ve ağırlaşan, hareketli ve canlı bir ıstırap!