ece

kimliklerimiz yaşamımızda birer kartopuna benzerler; yuvarlandıkça daha fazla değer ve anlam biriktirirler.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
her kurum yozlaşır ve bozulur. biraz daha fazla güç ve biraz daha az kısıtlama karşısında her insan bu gücü kendi işine gelecek şekilde kullanır.
duygu eylem ilham ederken eylem de duygu esinler. bu ikisi ayrılmazdır. bu da tüm zamanların en basit ve yanıtı en belli sorusunu sormamıza neden olur: neden yapmamız gereken şeyleri yapmayız? “içimizden gelmediği için.”
“duygusal beyin tüm bedenin bilgeliği ve aptallığıdır.” öfke bedeninizi harekete iter; kaygı geri çekilmesine neden olur. neşe yüz kaslarınızı aydınlatır; hüzün varlığınızı gölgeler.