“iki şey, üzerine sık sık eğilip ısrarla düşünülürse, insanın ruhsal yapısını hep yeni, hep artan bir hayranlık ve korkunç saygıyla dolduruyor:
üzerimdeki yıldızlı gök ve içimdeki ahlak yasası.”
Benim sadece bir şeyi aklım almıyor.. Nasıl oluyor da o saniyelerde insan yanındakiyle birlikte ölmüyor? Ertesi sabah nasıl uyanıp, dişlerini fırçalayıp, boynuna bir kravat bağlayabiliyor?..